تاريخ حديث شيعه در سده هاى دوازدهم و سيزدهم هجرى - صفره، حسين - الصفحة ١٥٤ - قرن دوازدهم
حديث از احاديث كتاب در باب طهارت، شرح داده شده است[١]
نسخه خطّى آن در كتابخانه آستان قدس رضوى موجود است.
٤. الماء المعين فى شرح الأربعين، از محمّد مهدى بن على اصغر قزوينى (م ح ١١٢٩ ق). وى، احاديث اهل بيت عليهم السلام را با ذكر سند و مأخذ انتخاب و به تفصيل به همراه مطالب فقهى، ادبى و تفسيرى بسيار، شرح داده است. كتاب، مقدّمهاى با شش «مطلب» و چند «فهرست» دارد.[٢]
٥. الأربعون حديثاً، از على بن حسين كربلايى (زنده در ١١٣٦ ق). نسخهاى از آن در كتابخانه ملك، موجود است.[٣]
٦. الأربعون فى إثبات إمامة أمير المؤمنين عليه السلام، از محمّد مفيد بن حسين شيرازى (م ح ١١٥٠ ق).[٤]
چهار نسخه از آن در كتابخانههاى مختلف، موجود است. از جمله در كتابخانه آية اللَّه مرعشى (فهرست، ج ٤، ص ٣١١ ش ١٥٠٨ با عنوان الفوائد المرتضوية و الدرّة النجفية). اين اثر، با تحقيق آقاى محمّد بركت، در ميراث حديث شيعه (دفتر سوم، ص ٣٤- ١٣٧) به چاپ رسيده است.
٧. نظم اللئالى، از سيّد قوام الدين محمّد بن محمّد مهدى حسينى قزوينى (م ١١٥٠ ق). ترجمه منظوم چهل حديث از ائمه اطهار عليهم السلام است كه با تحقيق آقاى حسين گودرزى در ميراث حديث شيعه (دفتر دوم، ص ٣٦٥- ٣٩٢) به چاپ رسيده است.
٨. أربعون حديثاً، از يعقوب بن ابراهيم بختيارى (م ١١٥٠ ق).
[١]. الذريعة، ج ١، ص ٤٢٣.
[٢]. فهرست نسخ خطّى كتابخانه آيةاللَّه مرعشى، ج ١٩، ص ١٨( ش ٧٢٠٩).
[٣]. فهرست نسخ خطّى كتابخانه ملك، ج ١، ص ٢٢( ش ١٧٠٢)؛ ميراث حديث شيعه، دفتر نهم، ص ٣٠٨.
[٤]. پدرش شيخ حسين جزايرى، از ميان قبايل عرب به شيراز مهاجرت كرد و در آن جا به تبليغ دين پرداخت. وى نيز در شيراز متولّد شد و در حدود سال ١١٥٠ ق، در همان شهر درگذشت. فرزندش عبد النبى، امام جمعه شيراز شد و پس از او امامت جمعه در فرزندانش ادامه يافت( ميراث حديث شيعه، دفتر سوم، ص ٣٤).