تاريخ حديث شيعه در سده هاى دوازدهم و سيزدهم هجرى - صفره، حسين - الصفحة ٣٥١ - محسن بن محمد رفيع اصفهانى رشتى(م ١٢٩٠ ق)

سيّد اسد اللَّه بن محمّد باقر موسوى رشتى اصفهانى (م ١٢٩٠ ق)

وى، از فقهاى بزرگ شيعه است كه در سال ١٢٢٧ ق، در اصفهان به دنيا آمد و نزد پدرش حجّةالإسلام شَفتى و دانشمندان كربلا و نجف، از جمله سيّد ابراهيم بن محمّد باقر قزوينى و شيخ نوح بن قاسم جعفرى قرشى، بهره برد. سپس، ملازم شيخ محمّد حسن نجفى (صاحب جواهر) گرديد و نزد او به درجه اجتهاد، نايل آمد. پس از وفات پدرش، در سال ١٢٦٠ ق، مرجع عالم شيعه در ايران گرديد. وى در نجف اشرف، مدفون است. سه اثر زير، از وى است:

- مناقب الأئمة عليهم السلام‌

- رجال‌

- شرح زيارت عاشوراء.[١]

محسن بن محمّد رفيع اصفهانى رشتى (م ١٢٩٠ ق)

وى، فقيه، اصولى، واعظ و جامع علوم است كه به سال ١٢٢٤ يا ١٢٢٩ ق، در اصفهان به دنيا آمد. او نزد پدرش محمّد رفيع، سيّد ميرمحمّد شهشهانى، سيّد محمّد باقر حجّة الإسلام شَفتى، سيّد ابوتراب اصفهانى و شيخ عبد العلى ماسوله‌اى درس خواند. او از سال ١٢٥٧ تا ١٢٦٧ ق، در رشت و لاهيجان بود و سپس در قزوين ساكن گرديد. وى براى وعظ و ارشاد، بسيار مسافرت مى‌كرد و تأليفات بسيارى دارد كه تعدادى از آنها به حديث و ادعيه و رجال مربوط است، از جمله:

- الأربعون حديثاً

- أنيس الصالحين فى الأدعية

- أنيس العبّاد فى بعض الأوراد

[١]. روضات الجنّات، ج ٢، ص ١٠٣؛ أعيان الشيعة، ج ٣، ص ٢٧٨؛ فوائد، ص ٤٣؛ موسوعة طبقات الفقهاء، ج ١٣، ص ١٣٣؛ چهل سال تاريخ ايران، ص ١٨٨؛ معارف الرجال، ج ١، ص ٩٤.