تاريخ حديث شيعه در سده هاى دوازدهم و سيزدهم هجرى - صفره، حسين - الصفحة ٣٠٤ - سليمان بن عبد الله ماحوزى(محقق بحرانى)(م ١١٢١ ق)

است:

- الدرجات الرفيعة فى طبقات الإمامية

- سلافة العصر فى محاسن أعيان العصر

- كتاب أحوال الصحابة و التابعين‌

- رياض السالكين فى شرح صحيفة سيّد الساجدين‌

- شرح دعاء مكارم الأخلاق‌

- شرح الأحاديث المسلسلة بالآباء.[١]

سيّد محمّد بن احمد حسينى لاهيجانى (م بعد از ١١٢٠ ق)

وى فقيه و دانشمند شيعى و از شاگردان علّامه مجلسى است كه به حديث و علوم آن، اهتمام داشته، چنان كه به تبحّر در اخبار، مشهور بوده است. او در شهر لاهيجان، حوزه علميه و كرسى تدريس داشته است و ملّا عبد النبى طسوجى، از شاگردان اوست. وى در سال ١١٢٠ ق، زنده بوده است. از آثار اوست:

- شرح حديث: «ثلاثة لا أدرى أيّهم أعظم أجراً»

- شرح حديث: «فان قال فلم جعل الصوم»

- فهرس ما فى البحار[٢]

سليمان بن عبد اللَّه ماحوزى (محقّق بحرانى) (م ١١٢١ ق)

وى فقيه و رجالى شيعه و از دانشمندان بزرگ عصر خويش است كه در نيمه ماه رمضان سال ١٠٥٧، در ماحوز به دنيا آمد. وى نزد دانشمندانى چون: سليمان بن على‌

[١]. أعيان الشيعة، ج ٨، ص ١٥٢؛ فهرست نسخ خطّى كتاب‌خانه مجلس، ج ٢٢، ص ٢.

[٢]. تراجم الرجال، ج ١، ص ٤٤٧ و ج ٢، ص ٣٦٦؛ فهرست نسخ خطّى كتاب خانه آية اللَّه مرعشى، ج ٢، ص ٢٣٥( ش ٦٣٥) و ج ١٨، ص ٤٦( ش ٦٨٥٦).