تاريخ حديث شيعه در سده هاى دوازدهم و سيزدهم هجرى - صفره، حسين - الصفحة ٢٩٢ - قرن سيزدهم
رجاليان، به ترتيب الفبا و ذكر «كتاب» يا «اصل» آنهاست.[١]
١٦١. رجال، از محمّد تقى گلپايگانى (ق ١٣ ق).[٢]
١٦٢. تكملة رجال أبى على، از ملّا درويش على حائرى (ق ١٣ ق). مؤلّف از شاگردان ابوعلى بوده و راويان مجهولى را كه ابوعلى در منتهى المقال جا انداخته است، ذكر مىكند.[٣]
١٦٣. رسالة فى مسائل الدراية و الرجال، از محمّد بن احمد احسايى (ق ١٣ ق).[٤]
١٦٤. جواهر الكلمات فيما يتعلّق بأحوال الرواة، از ملّا احمد بن محمّد مفيد هزار جريبى (ق ١٣ ق). كتاب در يك «مقدّمه» و چند «مقصد»، مرتّب گرديده است.[٥]
١٦٥. رجال السيّد محمّد بن معصوم الرضوى، از سيّد محمّد بن معصوم رضوى (سيّد محمّد قصير) (ق ١٣ ق).[٦]
١٦٦. رجال المولى صفر على لاهيجانى (م ق ١٣ ق). مؤلّف، ساكن قزوين و از شاگردان سيّد محمّد مجاهد، بوده است.[٧]
[١]. فهرست نسخ خطّى كتابخانه مجلس شوراى اسلامى، ج ٢٦، ص ١٠٨( ش ٧٦٠٧).
[٢]. الذريعة، ج ١٠، ص ١٠١.
[٣]. همان، ج ٤، ص ٤١٣( ش ١٨٢٠) و ج ١٠، ص ١١٥.
[٤]. مصفّى المقال، ص ٤٢٨.
[٥]. الذريعة، ج ٥، ص ٢٧٨( ش ١٣٠٢).
[٦]. همان، ج ١٠، ص ١٤٧( ش ٢٧٢).
[٧]. همان، ص ١٢٢( ش ٢٤٧).