تاريخ حديث شيعه در سده هاى دوازدهم و سيزدهم هجرى - صفره، حسين - الصفحة ٢٨٤ - قرن سيزدهم

١٢٠. الرشحات فى علم الرجال‌، از محمّد مهدى بن محمّد جعفر موسوى تنكابنى (م بعد از ١٢٦٩ ق).[١]

١٢١. انموذج الرجال‌، از محمود بن محمّد على بهبهانى كرمانشاهى (م ١٢٦٩ ق).

مؤلّف، اين «انموذج» را باب سوم كتاب اصولى خود، مهمّات الأحكام، قرار داده است و با وجود وعده خويش در آغاز آن، رجال مجهول و ضعيف را ذكر نكرده و به آوردن راويان موثّق و ممدوح، بسنده نموده است. اسامى، بر اساس حروف الفبا از آدم تا يونس، مرتّب شده است. شيخ آقا بزرگ، از آن به رجال آقا محمود نيز ياد مى‌كند.[٢]

١٢٢. كتاب الرجال‌، از ملّا نصر الدين بن زين العابدين رشتى (م ح ١٢٧٠ ق). اين اثر، تعليقه‌اى بر منهج المقال است كه مؤلّف، آن را با خطّ خود در يك مجلّد، تدوين كرده است.[٣]

١٢٣. رجال السيّد مهدى بن اسماعيل الموسوى الهروى‌، از سيّد مهدى بن اسماعيل موسوى هروى (م ح ١٢٧٠ ق). مؤلّف از شاگردان صاحب جواهر است. شيخ آقا بزرگ مى‌گويد كه تصنيفات او در اصول، فقه، درايه و رجال را نزد دامادش سيّد محمّد بن ابراهيم لواسانى ديده است.[٤]

١٢٤. حواشى نقد الرجال‌، از سيّد محمّد شفيع بن محمّد موسوى جزايرى (١٢١١- ١٢٧٤ ق).[٥]

١٢٥. المستطرفات من الكنى‌ و الألقاب و الأنساب‌، از سيّد حسين بن [محمّد] رضا بروجردى (١٢٢٨- ١٢٧٦ ق)[٦]

. وى نام، كنيه و لقب رجال حديث را كه نياز به ضبط

[١]. موسوعة طبقات الفقهاء، ج ١٣، ص ٦٣٤؛ الذريعة، ج ١١، ص ٢٣٤( ش ١٤٢٤) و ج ١٠، ص ١٥٢.

[٢]. الذريعة، ج ٢، ص ٤٠٣( ش ١٦٢٠) و ج ١٠، ص ١٤٩.

[٣]. همان، ج ١٧ ص ٢٧٥( ش ٢٧٥).

[٤]. همان، ج ١٠، ص ١٥٢( ش ٢٧٥).

[٥]. همان، ج ٧، ص ١١١( ش ٥٨٤).

[٦]. وى، فقيه، مفسّر، رجالى و شاعر شيعى است كه نزد حسن بن جعفر كاشف الغطاء، شيخ محمّد حسين بن‌محمّد باقر نجفى صاحب جواهر، محمّد حسين بن محمّد رحيم ايوانكيفى، سيّد جعفر بن ابى اسحاق دارابى و سيّد محمّد شفيع بن على اكبر جابلقى درس خواند و در بيشتر دانش ها مهارت يافت( أعيان الشيعة، ج ٦، ص ١٥٤؛ الذريعة، ج ١٢، ص ٣٤؛ موسوعة طبقات الفقهاء، ج ١٣، ص ٢٣٤).