تاريخ حديث شيعه در سده هاى دوازدهم و سيزدهم هجرى - صفره، حسين - الصفحة ٢٥٤ - قرن سيزدهم

٥٢. ترجمه منظوم نامه امام على عليه السلام به عثمان بن حنيف‌، از احمد بن محمّد شفيع شيرازى.[١]

٥٣. ترجمه أمالى شيخ صدوق‌، از سيّد صادق بن حسين توشخانكى (ساكن مشهد رضوى). مترجم در سال ١٣٠١ ق، از نگارش آن، فراغت يافته است.[٢]

٥٤. ترجمه عدة الداعى‌، از سيّد صادق بن حسين توشخانكى.[٣]

٥٥. ترجمه مجموعة ورّام (تنبيه الخواطر و نزهة النواظر)، از سيّد صادق بن حسين توشخانكى.[٤]

٥٦. ترجمه شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد (مظهر البيّنات و مظهر الدلالات)، از نصر اللَّه تراب بن فتحعلى (/ لطفعلى) دزفولى، متخلّص به شاكر (م ١٣١١ ق). مترجم از شاگردان شيخ انصارى است. وى به دستور ناصر الدين شاه، اين ترجمه را آغاز كرد و آن را در چهار مجلّد و هر مجلّد را در پنج «قسم» با مقدّمه مستقل، مرتّب نموده است.[٥]

در قسمت شروح نهج البلاغة نيز به اين اثر، اشاره شد.

٥٧. ترجمه تفسير منسوب به امام عسكرى‌، از عبد اللَّه بن نجم الدين، مشهور به فاضل قندهارى (م ١٣١١ ق).[٦]

٥٨. ترجمه عيون أخبار الرضا عليه السلام‌، از سيّد ذبيح اللَّه بن هداية اللَّه موسوى اصفهانى (ق ١٣ ق).[٧]

[١]. فهرست نسخ خطى كتاب‌خانه ملى، ج ٣، ص ٣٣٥.

[٢]. الذريعة، ج ٤، ص ٨١.

[٣]. همان، ص ١١٦.

[٤]. همان، ص ١٣٤.

[٥]. الذريعة، ج ٢١، ص ١٦٧ و ج ٩، ص ٤٩٣؛ فهرست نسخه‌هاى خطّى دانشگاه تهران، ج ٢، ص ٢٥٣، ٢٤٤( ش ٨٨، ٩٢ و ١٠٩٨- ١٠٩٩).

[٦]. الذريعة، ج ٤، ص ٨٩.

[٧]. فهرست نسخ خطّى كتاب‌خانه آستان قدس رضوى، ص ١٤، ج ١٤٠؛ الذريعة، ج ٤، ص ١٢٠.