تاريخ حديث شيعه در سده هاى دوازدهم و سيزدهم هجرى - صفره، حسين - الصفحة ١٦٤ - ١ - ٣ دراية الحديث

دهلوى (م ١٢٣٥ ق).[١]

٥. دراية الحديث‌، از سيّد عبد اللَّه بن محمّد رضا شبّر (م ١٢٤٢ ق). شامل كلّياتى است در مباحث درايه و قواعد كلّى شناخت حديث كه به منزله مقدّمه‌اى بر جامع المعارف مؤلّف است.[٢]

٦. الهداية المكية، از ابوالحسن بن محمّد كاظم جاجَرمى (زنده در ١٢٤٥ ق).

ارجوزه‌اى عربى در درايه است كه مؤلّف، به سال ١٢٤٥ ق، در سفر حج، آن را سروده است.[٣]

٧. تعليقات على الهداية المكية، از نصر اللَّه بن ابوالحسن جاجَرمى (م بعد از ١٢٥٨). شامل تعليقات مؤلّف بر ارجوزه پدرش در درايه است.[٤]

٨. دراية الحديث‌، از سيّد مهدى بن اسماعيل موسوى هروى خراسانى (م ح ١٢٧٠ ق).[٥]

٩. اصطلاحات المحدّثين‌، از محمّد زمان بن كلبعلى خان جلاير كلاتى خراسانى (ساقى) (م ١٢٨٦ ق)[٦]

.[٧]

١٠. الفوائد الغروية فى علم الدراية و الرجال‌، از ابو طالب بن ابى تراب حسينى قائنى (م ١٢٩٣ ق).[٨]

[١]. موسوعة طبقات الفقهاء، ج ١٣، ص ٤٩٧.

[٢]. فهرست نسخ خطّى كتاب‌خانه آية اللَّه مرعشى، ج ١٣، ص ١٧٧( ش ٤٩٨٢) و ص ٢٧٥ و ٨٦( ش ٩٧٣٣).

[٣]. موسوعة طبقات الفقهاء، ج ١٣، ص ٤٥.

[٤]. الذريعة، ج ١٨، ص ٨٠.

[٥]. همان، ج ٨، ص ٥٦.

[٦]. وى، عارفى سالك و از فرزندان حاكمان كلات در تهران بود كه نزد محمّد اسماعيل وجدى ازغدى درس خواند و در ٢١ رجب ١٢٨٦ درگذشت( الذريعة، ج ٩، ص ٤١٦).

[٧]. همان، ج ٩، ص ٤١٩.

[٨]. همان، ج ١٠، ص ٩٢( ش ١٧٦) و ج ١٦، ص ٣٥١.