تاريخ حديث شيعه در سده هاى دوازدهم و سيزدهم هجرى - صفره، حسين - الصفحة ١٥٠ - ١ - ٤ - ٢ نگارش چهل حديث(اربعين نگارى)

١٧٥. ادعيه‌، از زين العابدين سلطانى (نيمه دوم ق ١٣ ق).[١]

١٧٦. ادعيه‌، از محمّد بن محمّد صادق شريف موسوى (ق ١٣ ق).[٢]

١٧٧. الصحيفة السجادية الرابعة، از محمّد حسن بن محمّد على زاهدى گيلانى (ق ١٣ ق). كتاب، در سال ١٢٩٩ ق، نوشته شده است.[٣]

توجّه عالمان شيعه در اين دوره به دعا و زيارت و نگارش كتاب‌هاى بسيار در اين دوره، مانند دوره‌هاى ديگر، بيانگر اهمّيت دعا و مناجات با خدا و زيارت معصومان عليهم السلام و جايگاه والاى اين ارتباط معنوى در زندگى مؤمنان است.

٤- ٢. سبك‌هاى خاص‌

مراد از سبك خاص، شيوه‌اى است كه مؤلّف بر اساس آن به نگارش و تأليف كتاب حديث پرداخته است. براى مثال، سندنويسى و اربعين نگارى، هر كدام يك سبك است كه در يكى، مؤلّف، روايات هر يك از صحابيان را جداگانه و به ترتيب الفبا ذكر مى‌كند و در ديگرى مؤلّف چهل حديث را در يك يا چند موضوع، در كتابى گِرد مى‌آورد و گاه به شرح و توضيح آنها مى‌پردازد. در اين‌جا تنها به اربعين‌نگارى مى‌پردازيم:

١- ٤- ٢. نگارش چهل حديث (اربعين‌نگارى)

اربعين نگارى، از ديرباز در ميان دانشمندان دينى مسلمان، اعم از شيعه و سنّى، رايج بوده است. مبناى كار اين عالمان در تدوين چهل حديث در موضوعات مختلف و پرداختن به شرح و توضيح آنها، حديثى از پيامبر اكرم است كه مى‌فرمايد:

[١]. همان، ص ٣٩( ش ١٠٦٢٧).

[٢]. همان‌جا.

[٣]. تراجم الرجال، ج ٢، ص ١١٨. وى از علماى تهران بود و اين كتاب را در سال ١٢٩٩ ق، در حالى كه در هشتاد سالگى به سر مى‌بُرد، نوشت. از اين رو، ولادت وى سال ١٢٢٠ ق، است.