تاريخ حديث شيعه در سده هاى دوازدهم و سيزدهم هجرى - صفره، حسين - الصفحة ١٤٢ - قرن سيزدهم

١١٠. ملاذ الواعى و معاذ الساعى‌، از لطفعلى بن احمد معانى تبريزى (م ١٢٦٢ ق).

كتابى است شامل دعاهايى كه به نظر مؤلّف، معتبر بوده است.[١]

١١١. أعمال مسجد الكوفة، از محمّد جعفر بن سيف الدين شريعتمدار (م ١٢٦٣ ق).

مؤلّف سعى كرده روايت‌هاى مختلف را به طور صحيح، در اين كتاب، جمع كند.[٢]

١١٢. مائدة الزائرين‌، از محمّد جعفر بن سيف الدين شريعتمدار.[٣]

١١٣. هداية الامة فى زيارة الأئمة، از محمّد جعفر بن سيف الدين شريعتمدار. اين كتاب، ترجمه مائدة الزائرين خود مؤلّف است.[٤]

١١٤. أنيس الزاهدين و جليس العابدين‌، از محمّد جعفر بن سيف الدين شريعتمدار كتاب. در تعقيبات نمازها، ادعيه ساعات و ادعيه مشهور است.[٥]

١١٥. عمدة الزائر و عدّة المسافر، از سيّد حيدر بن ابراهيم حسنى كاظمى (١٢٠٥- ١٢٦٥ ق).[٦]

كتابى است در ادعيه و زيارات كه در سال ١٣٥٠ ق، در نجف به چاپ رسيده و چاپ ديگر نيز به همّت دار التعارف در نجف به سال ١٣٩٦ ق، صورت گرفته است.

١١٦. مناجات‌، از عبد الخالق بن عبد الرحيم يزدى (م ١٢٦٨ ق). اين كتاب، به فارسى نوشته شده است.[٧]

[١]. فهرست نسخ خطّى كتاب‌خانه آية اللَّه مرعشى، ج ٤، ص ٤٣( ش ١٢٤٥)؛ فهرست نسخ خطّى كتاب‌خانه آستان قدس رضوى، ج ١٥، ص ٤٩٥( ش ١٦٨٠١).

[٢]. فهرست نسخ خطّى كتاب‌خانه آية اللَّه مرعشى، ج ٥، ص ٩٦( ش ١٧٠٣).

[٣]. همان، ج ٤، ص ٢٢٥،( ش ١٤٤٠) ج ١٠، ص ٢٤١( ش ٣٨٥٣).

[٤]. همان، ج ٨، ص ٣٠١( ش ٣٠٧٧).

[٥]. الذريعة، ج ٢، ص ٤٥٥.

[٦]. وى فقيه، محدّث و از مراجع دينى شيعه در عصر خود است. او در كاظيمن به دنيا آمد، مدّتى طولانى درنجف، نزد دانشمندان بزرگ درس خواند سپس در كاظمين به عنوان مرجع به ارشاد و تأليف و تدريس و رفع حوايج پرداخت( أعيان الشيعة، ج ٦، ص ٢٦٣؛ الذريعة، ج ٣، ص ٩؛ موسوعة طبقات الفقهاء، ج ١٣، ص ٢٤٩).

[٧]. فهرست نسخ خطّى كتاب‌خانه آستان قدس رضوى، ج ١٥، ص ٤٩٧( ش ٣٢٦٨).