دانشنامه ميزان الحكمه - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٩٤

٠ ميان عاشق و معشوق ، هيچ حايل نيست تو خود ، حجاب خودى ـ حافظ ـ از ميان برخيز . ٠ اين مرحله از خداشناسى ، هر چند بالاترينِ منازل سلوك و برترينِ درجات معرفت است ؛ ليكن بى ترديد ، به معناى احاطه مخلوق بر خالق و شناخت حقيقت خداوند متعال نيست . از اين رو ، سرحلقه اهل معرفت ، خاتم انبيا پيامبر خدا ، ضمن تصريح بر اين كه براى او هم شناخت كُنه حضرت حق ميسّر نيست ، مى فرمايد : اللّه ُ أعلى وأجَلُّ أن يَطَّلِعَ أَحَدٌ عَلى كُنهِ مَعرِفَتِهِ . [١] خدا ، والاتر و و برتر از آن است كه كسى به كُنه معرفت او پى ببرد . و نيز در شناخت خداوند مى فرمايد : يامَن لا يَعلَمُ ما هُوَ إلاّ هُوَ . [٢] اى كه جز او نمى داند او چيست! و نيز مى فرمايد : سُبحانَكَ ما عَرَفناكَ حَقَّ مَعرِفَتِكَ . [٣] منزّهى تو ! ما تو را چنان كه حق معرفت توست ، نمى شناسيم . دسته پنجم ، رواياتى اند كه حجاب هاى خداوند متعال را به حجاب هاى نورانى و ظلمانى تقسيم كرده اند . پيش از اين ، به معناى احتمالىِ حجاب هاى