دانشنامه ميزان الحكمه - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٩٣
«بگو : نمازم و عبادتم و زندگى و مرگ من ، براى خداست كه پروردگار جهان هاست و او را شريكى نيست ، و به اين كار ، مأمور شده ام و من ، نخستين مسلمانم» .
«بگو : من هم بشرى مانند شما هستم كه به من ، وحى مى شود . جز اين نيست كه خداى شما ، خدايى واحد است . پس هركه به ديدار پروردگارش اميد [و ايمان] دارد ، بايد كار نيك كند و احدى را در عبادت پروردگارش شريك نگردانَد» .
ر . ك : بقره : آيه ٨٣ ، يوسف : آيه ٤٠ .
حديث
٢٧٨٨.المعجم الكبير ـ به نقل از شدّاد بن اوس ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : «آن گاه كه خداوند ، همه انسان ها را ، از اوّل تا آخر عالم ، در دشتى فراخ گرد آورد ، به طورى كه همه آنها در چشم رس اند و صدا به گوش همگان مى رسد ، مى فرمايد : من ، بهترين شريك هستم . هر عملى كه در سراى دنيا براى من انجام شده و در آن برايم شريكى بوده است ، من ، امروز ، آن را وا مى نهم و امروز ، جز خالص را نمى پذيرم » . پيامبر صلى الله عليه و آله سپس خواند : «مگر بندگان ناب خدا» ، «هركس به ديدار پروردگارش اميد [و ايمان] دارد ، بايد كار نيك كند و احدى را در عبادت پروردگارش شريك نگرداند» .
٢٧٨٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : من ، جز خوبى براى شما نياورده ام . اين را برايتان آورده ام كه : خداى يگانه و بى انباز را بپرستيد . . . و لات و عزّا را رها كنيد .
٢٧٩٠.امام صادق عليه السلام ـ درباره اين سخن خداوند : «پس هركه به ديدار پ: شخصى ثوابى (كار نيكى) انجام مى دهد و نيّتش نه رضاى خدا ، بلكه ستايش مردم است و دوست دارد كه آوازه اش به گوش مردم برسد . چنين كسى در عبادت پروردگارش شرك ورزيده است .