٢٦٦٩.امام زين العابدين عليه السلام ـ درباره اين سخن خداوند متعال : «سپس ، نزديك: پيامبر خدا ، به حجاب هاى نور نزديك شد و ملكوت آسمان ها را ديد . سپس آويخت و از پايين پايش به ملكوت زمين نگريست و از شدّت نزديكى به زمين ، خود را در يك قدمى آن يا نزديك تر پنداشت .

٢٦٧٠.امام رضا عليه السلام ـ درباره اين سخن خداوند عز و جل «روزى كه كار: حجابى نورانى كنار زده مى شود و مؤمنان به سجده مى افتند .

٢٦٧١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : حجاب خداوند عز و جل نور است . اگر آن را كنار بزند ، انوار روى [ذات ]او مخلوقاتش را ، تا جايى كه چشمش كار مى كند ، مى سوزانَد .

٢٦٧٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در دعا ـ: بار خدايا! از تو درخواست مى كنم ، اى كسى كه به واسطه پرتو نورش از ديدگان خلقش در حجاب گشته است ، اى كسى كه جامه شكوه و بزرگى پوشيده و به كبريايى در قدسش شهره است!

٢٦٧٣.امام على عليه السلام ـ در مناجاتش در ماه شعبان ـ: معبودا! كمال روى كردن به خودت را ارزانى ام دار و ديدگان دل هايمان را به نورِ نگاه به خودت روشن گردان تا ديدگان دل هايمان ، پرده هاى نور را بدرند و به كان عظمت برسند ، و جان هايمان به آستان مقدّس و عزّتمند تو بياويزند .

[١] كنايه از شدّت نزديكى به خداست . در فارسى اين معنا با تعابيرى مثل «تا يك قدمى او رسيد» ، بيان مى شود . م .