دانشنامه ميزان الحكمه - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٨٥
٢٧٨١.امام صادق عليه السلام : ـ درباره همين آيه ـ: [يعنى چنين كسى ]ندانسته از شيطان اطاعت مى كند و بدين ترتيب ، [در طاعت خدا ]شرك مى ورزد .
٢٧٨٢.الكافى ـ به نقل از عبد اللّه كاهلى ـ: امام صادق عليه السلام فرمود : «اگر مردمى خداى يگانه و بى انباز را بپرستند ، نماز بخوانند ، زكات بدهند ، حج بگزارند و ماه رمضان را روزه بگيرند ، امّا درباره كارى [و حكمى] كه خدا يا پيامبر خدا كرده است ، [ازِ سر اعتراض] بگويند : چرا عكس اين كار را نكرد ، يا [حتّى ]چنين احساسى را در دل هايشان بيابند ، هر آينه ، به سبب آن مشرك اند» . آن گاه ، امام عليه السلام اين آيه را تلاوت كرد : «نه! به پروردگارت سوگند كه ايمان ندارند ، مگر آن كه تو را در اختلافات ميان خود ، داور قرار دهند و سپس از قضاوتى كه كرده اى ، در دل هاى خويش احساس ناراحتى نكنند و كاملاً سرِ تسليم فرود آورند» . سپس ، امام صادق عليه السلام فرمود : «بر شما باد تسليم شدن!» .
٢٧٨٣.امام صادق عليه السلام : بنى اميّه ، مردم را در آموختن ايمان ، آزاد گذاشتند ؛ امّا در آموختن شرك ، آزاد نگذاشتند ، براى اين كه هر گاه آنان را به شرك وا دارند ، متوجّه آن نشوند» .
٢٧٨٤.امام صادق عليه السلام ـ در پاسخ به سؤال ابوبصير از آيه شريفه : «عال: به خدا سوگند كه آنان (عالمان و راهبان) ، يهود را به عبادت خودشان فرا نخواندند ، كه اگر به عبادت خود فرايشان مى خواندند ، قطعاً نمى پذيرفتند ؛ بلكه حرامى را براى آنها حلال ، و حلالى را برايشان حرام ساختند و بدين سان ، بى آن كه خود بفهمند ، آنان را عبادت كردند .
٢٧٨٥.امام صادق عليه السلام ـ به ابوبصير درباره اين سخن خداوند : «و كسانى: شما ، همان كسانيد و هركس از سلطانى اطاعت كند ، در واقع ، او را عبادت كرده است .