٢٦٢٧.الكافى ـ به نقل از على بن عقبه ـ: از اميرمؤمنان عليه السلام سؤال شد : به چه پروردگارت را شناختى؟ فرمود : «به آنچه او خود ، خويشتن را به من شناسانْد» . گفته شد : چگونه خودش را به تو شناساند؟ فرمود : «هيچ صورتى همانند او نيست ، با حواس ادراك نمى شود و با مردم ، سنجيده نمى گردد» .

٢٦٢٨.امام صادق عليه السلام ـ در تنزيه خداوند پاك و والا ـ: منزّه است آن كه جز خودِ او ، هيچ كس نمى داند كه او چگونه است . چيزى همانندش نيست و او شنوا و بيناست . محدود و محسوس و ملموس نيست ، ديدگان و حواس ، او را درك نمى كنند و هيچ چيز بر او احاطه نمى يابد . نه جسم است و نه صورت ، نه ترسيم مى شود و نه اندازه مى پذيرد .

٢٦٢٩.امام صادق عليه السلام ـ پيوسته مى فرمود ـ: ستايش ، خداوندى را كه نه به حس درمى آيد و نه لمس و نه دستمالى مى شود ، و با هيچ يك از حواس پنجگانه دريافت نمى گردد ، و در وهم نمى گنجد ، و زبان ها از وصفش عاجزند . هر چيزى كه حواس دركش كنند يا با دست ها لمس شوند ، آن چيز مخلوق است .