٢٦٠٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند عز و جلمى فرمايد : «بنده ام پيوسته به واسطه نوافل به من نزديك مى شود تا آن جا كه محبوب من مى گردد . در اين صورت ، گوش شنواى او ، چشم بيناى او ، زبان گوياى او و دل خردورز او مى شوم . پس ، هر گاه مرا بخواند پاسخش مى دهم و هر گاه از من خواهشى كند ، عطايش مى كنم» .

٢٦٠١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اگر خداوند متعال را آن گونه كه شايسته اوست ، مى شناختيد ، كوه ها با دعاى شما متلاشى مى شدند .

٢٦٠٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اگر خداوند عز و جلرا چنان كه بايد ، مى شناختيد ، هر آينه بر [روى ]درياها راه مى رفتيد و با دعاى شما كوه ها متلاشى مى شد! و اگر از خدا ، چنان كه بايد ، مى ترسيديد ، هر آينه به دانشى دست مى يافتيد كه به نادانى آميخته نيست ؛ و امّا [تاكنون ]احدى به اين مرتبه نرسيده و بدان دست نيافته است . خداوند عز و جلبزرگ تر از آن است كه كسى به همه امر (حقيقت) او دست يابد!

٧ / ١٧

فيروزى و رستگارى

٢٦٠٣.امام على عليه السلام : كسى كه خداوند سبحان را بشناسد ، هرگز به بدبختى نمى افتد .

٢٦٠٤.بحار الأنوار ـ به نقل از صحف ادريس: اى اَخنوخ! [١] رستگار شد ، آن كه مرا شناخت و نابود شد ، آن كه مرا نشناخت . شگفتا از كسى كه مرا نمى يابد ، در صورتى كه هيچ گاه بدون من نيست . چگونه بدون من باشد ، در حالى كه از هر نزديكى به او نزديك ترم و از شاه رگ گردن به او نزديك ترم؟

ر . ك : ص ١٢٧ ، ح ٢٧١١ .

[١] اَخنوخ ، نام عبرى ادريس پيامبر است .