دانشنامه ميزان الحكمه - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٩
٢٥٧٤.امام على عليه السلام : آن كه [از خدا ]شناخت درستى داشته باشد ، جانش و خواستش از اين جهانِ فناپذير روى گردان مى شود .
٢٥٧٥.امام على عليه السلام : ثمره شناخت [خدا] ، دل بركندن از سراى نيستى است .
٢٥٧٦.امام على عليه السلام : هر عارفى ، دنياگريز است .
٢٥٧٧.امام زين العابدين عليه السلام : هر آنچه خورشيد بر آن در شرق و غرب عالم ، [از :] دريا و صحرا و دشت و كوه آن ، مى تابد ، نزد هر يك از اولياى خدا و خداشناسان حقيقى ، همچون برگشت سايه هاست .
٢٥٧٨.امام صادق عليه السلام : آن كه خدا را شناخت ، از خدا ترسيد و آن كه از خدا ترسيد ، سخاوتمندانه از دنيا گذشت .
٢٥٧٩.امام صادق عليه السلام : داناترينِ مردم به خدا ، ترسان ترينِ آنها از اوست و ترسان ترينِ مردم از خدا ، داناترينِ آنها به اوست ، و داناترينِ مردم به خدا ، زاهدترينِ آنها به دنياست .
٧ / ٧
پرهيزگارى
٢٥٨٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر چيزى معدنى دارد و معدن تقوا ، دل هاى خداشناسان است .
٢٥٨١.امام على عليه السلام : سپاس ، خداوندى را كه كليدهاى دانش خود را به گويندگان ، الهام فرمود و دل هاى پرهيزگاران را به انوار عظمتش روشن ساخت .