دانشنامه ميزان الحكمه - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٣
٢٥٦٥.امام صادق عليه السلام : خداوند متعال به داوود عليه السلام وحى كرد : « . . . چه شده است كه تو را خاموش مى بينم؟» . داوود گفت : ترس از تو ، زبان مرا فرو بسته است .
٧ / ٣
رغبت به آنچه نزد خداست
٢٥٦٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : داوود عليه السلام گفت : پروردگارا! آن كه تو را بشناسد ، سزد كه اميدش را از تو نَبُرد .
٢٥٦٧.امام على عليه السلام : براى كسى كه خداوند سبحان را مى شناسد ، سزاوار است كه به آنچه نزد اوست ، راغب باشد .
٢٥٦٨.امام على عليه السلام : تعجّب مى كنم از كسى كه پروردگارش را مى شناسد ، چگونه براى سراى ماندگارى ، تلاش نمى كند!
٧ / ٤
فرمان بردارى از خدا
٢٥٦٩.امام زين العابدين عليه السلام : خداشناسى و عمل ، دو يار همدم اند . پس ، هر كه خدا را بشناسد ، از او مى ترسد و ترس ، او را به فرمان بردارى از خدا برمى انگيزد . دانشمندان و پيروان آنها كسانى هستند كه خدا را شناختند و براى او كار كردند و خواهان او شدند . خداوند فرموده است : «از بندگان خدا ، تنها دانايان اند كه از او مى ترسند» .