٢٩٧٥.امام على عليه السلام : هان! شما در روزگار اميد به سر مى بريد كه در پىِ آن، اَجَل است. پس هركه در روزگار آرزومندى و پيش از فرا رسيدن اَجَلش كار كند، كارش به حال او سودمند مى افتد و اَجَلش به او زيانى نمى رساند و هر كه در روزگار آرزومندى و پيش از فرا رسيدن اجلش كوتاهى كند، زيانكار شود و مرگ و اجلش مايه زيان او مى گردد.

٣ / ٥

تكيه كردن به خدا

٢٩٧٦.امام على عليه السلام : كسى كه خدا اميد [و آرزوى] او باشد ، غايت اميد و آرزويش را درمى يابد.

٢٩٧٧.امام على عليه السلام : كسى كه اهتمام او به آنچه نزد خداست ، نباشد ، به آرزوهايش نمى رسد.

٢٩٧٨.امام على عليه السلام : هر كه به آنچه نزد خداست، راغب باشد، به آرزوهايش نائل مى آيد.

٢٩٧٩.امام على عليه السلام : اگر شما به خدا اميد ببنديد ، به آرزوهايتان مى رسيد و اگر به غيرِ خدا اميد ببنديد ، به آمال و آرزوهايتان دست نمى يابيد .

ر . ك : ص ٣٧٩ (تكيه بر غير خدا) .