٣١٣٦.امام على عليه السلام : كسى كه دچار غفلت شود ، آرزوها او را مى فريبد و آن گاه كه پرده كنار رود و آنچه تصوّرش را هم نمى كرده است از جانب خداوند بر او آشكار گردد، افسوس ، او را فرا مى گيرد .

٣١٣٧.امام على عليه السلام : هر كه غفلت كند ، به خويشتن ستم ورزد و عقب گرد مى كند و گم راهى خود را هدايت مى پندارد و آرزوها فريبش مى دهند، و آن گاه كه كارش تمام شود [و بميرد] و پرده از برابرش كنار برود و آنچه تصوّرش را هم نمى كرده ، برايش هويدا گردد، دست خوش افسوس و پشيمانى مى شود .

٧ / ٤

گناه كردن

٣١٣٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : آدم عليه السلام پيش از آن كه گناه كند ، [١] اَجَلش پيش روى او بود و آرزويش پشتِ سرش . چون گناه كرد ، خداوند ، آرزويش را پيشِ چشم او قرار داد و اَجَلش را پشت سرش . از اين رو، پيوسته آرزو مى كند تا مى ميرد.

[١] مقصود از گناه، ترك اولى است زيرا انبياء الهى ـ چنان كه در مبحث عصمت انبياء خواهد آمد ـ از خطا و گناه مصونيت دارند.