٣١١٤.امام على عليه السلام : اى بندگان خدا! عزم كوچيدن كنيد از اين سرايى كه رفتن از آن ، بر ساكنانش مقدّر شده و از زيستن [هميشگى] در آن ، ممنوع گشته اند و جان هايشان مقهورِ مرگ است ، به طورى كه هيچ زنده اى طمع در ماندن ندارد و هيچ جاندارى نيست ، جز آن كه سُرود فرمان مرگ دارد. پس، زنهار كه آرزو بر شما چيره نگردد، مدّت عمر را دراز نپنداريد، در دنيا ، فريب آرزوها را نخوريد و تا زنده ايد ، خدا را بندگى كنيد!

٣١١٥.امام صادق عليه السلام : اى بسا نعمت و لطف خداوند به بنده اش كه در غير آن چيزى است كه او آرزو مى كند، و اى بسا آرزومند آرزويى كه خير و صلاحش در غير آن است!

٣١١٦.عيون أخبار الرضا عليه السلام ـ به نقل از محمّد بن يحيى بن ابى عَبّاد ، از عموي: روزى از امام رضا عليه السلام شنيدم كه اين ابيات را مى خواند ـ در حالى كه ايشان، به ندرت شعرى مى خواند ـ : {٠ «همه ما آرزو داريم كه بيشتر عمر كنيم/ و مرگ ها، خود، آفت هاى آرزويند . ٠} {٠ زنهار ، آرزوهاى پوچ، فريبت ندهند/ پاى در راه نِه و دست از بيهودگى ها بدار . ٠} {٠ دنيا ، به سايه اى در حركت مى ماند/ كه رهگذرى در آن ، بار افكنَد و آن گاه بكوچد . ٠}