دانشنامه ميزان الحكمه - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٧٣
٢٨٦٩.امام صادق عليه السلام : اسم اعظم ، به سلمان ، آموخته شده بود .
٢٨٧٠.بصائر الدرجات ـ به نقل از عبد اللّه بن بُكَير ـ: نزد امام صادق عليه السلام بودم كه حاضران ، از سليمان و علم و سلطنتى كه به او داده شده بود ، سخن به ميان آوردند . امام عليه السلام به من فرمود : «به سليمان بن داوود ، چه داده شده بود؟! او فقط يك حرف از اسم اعظم مى دانست ؛ امّا امام شما ، كسى است كه خداوند فرمود : «بگو : كافى است خدا و آن كس كه نزد او علم كتاب است ، ميان من و شما گواه باشند» . به خدا سوگند ، علم كتاب ، نزد على عليه السلام بود» . گفتم : به خدا كه راست فرمودى ، قربانت گردم!
٢٨٧١.امام صادق عليه السلام : به عيسى بن مريم عليهماالسلام دو حرف [از حروف اسم اعظم ]داده شد و به واسطه آن دو ، عمل (معجزه) مى كرد . به موسى عليه السلام چهار حرف داده شد ، به ابراهيم عليه السلام هشت حرف داده شد ، به نوح عليه السلام پانزده حرف داده شد ، به آدم عليه السلام ٢٥ حرف داده شد ، و خداوند متعال ، همه آنها را مجموعاً به محمّد صلى الله عليه و آله داد . اسم اعظم خداوند ، ٧٣ حرف دارد ، ٧٢ حرفش را به محمّد صلى الله عليه و آله داد و يك حرف از او پنهان نگه داشته شد .
٢٨٧٢.امام صادق عليه السلام : خداوند پاك و بلندمرتبه ، اسم اعظم خود را داراى ٧٣ حرف قرار داد ، و از آنها، ٢٥ حرف را به آدم عليه السلام عطا كرد ، پانزده حرف را به نوح عليه السلام ، هشت حرف را به ابراهيم عليه السلام ، چهار حرف را به موسى عليه السلام ، دو حرف را به عيسى عليه السلام كه به واسطه آن دو ، مردگان را زنده مى كرد و كور مادرزاد و پيس را شفا مى داد ، و ٧٢ حرف را به محمّد صلى الله عليه و آله عطا كرد و يك حرف را پنهان داشت تا كسى از آنچه در درون او و درون بندگان است ، آگاه نشود .