٢٨٦٤.امام زين العابدين عليه السلام : من مدّت يك سال بعد از هر نمازى از خداوند ، درخواست مى كردم كه اسم اعظم را به من بياموزد . يك روز كه نماز صبح را خواندم ، در همان حال نشسته بودم كه خواب ، چشمان مرا در رُبود . در عالم خواب ، مردى را ديدم كه در برابر من ايستاده است و به من مى گويد : تو از خداوند متعال خواستى كه اسم اعظم را به تو بياموزد؟ گفتم : آرى . گفت : بگو : «بار الها! من از تو درخواست مى كنم ، به نامت : اللّه ، اللّه ، اللّه ، اللّه ، اللّه ، كه معبودى جز او نيست ، خداوندگارِ اَورنگ بزرگ است» . به خدا سوگند كه با اين ، براى چيزى دعا نكردم ، مگر آن كه تأثيرش را ديدم .

٢٨٦٥.امام رضا عليه السلام : هركس بعد از نماز صبح ، صد مرتبه بگويد : «به نام خداوند مهرگستر مهربان . هيچ توش و توانى نيست ، مگر به مدد خداوند والا و بزرگ» ، به اسم اعظم خدا ، نزديك تر از سياهى چشم به سفيدى آن باشد و اسم اعظم خدا ، داخل در اين ذكر است .

٤ / ١ ـ ٤

هر نامى ، از نام هاى خداست

٢٨٦٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در پاسخ به سؤال از اسم اعظم خدا ـ: هر نامى از نام هاى خداست . پس دلت را از هر آنچه غير اوست ، تُهى گردان و به هر نامى كه خواستى ، او را بخوان ؛ زيرا كه در حقيقت براى خداوند ، نام خاصّى نيست ، بلكه او يكتا و قهّار است .