٢٨٦٢.الأدب المفرد ـ به نقل از انس ـ: با پيامبر خدا بودم كه مردى دعا كرده ، گفت : اى پديدآورنده آسمان ها ، اى زنده ، اى پاينده! از تو درخواست مى كنم . پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : «مى دانيد با چه دعا كرد؟ سوگند به آن كه جانم در دست اوست ، او خدا را به آن نامش خواند كه هر گاه با آن نام خوانده شود ، پاسخ مى دهد» .

٢٨٦٣.امام حسين عليه السلام ـ به نقل از امام على عليه السلام: يك شب قبل از بدر ، خضر عليه السلام را در خواب ديدم . به او گفتم : چيزى به من بياموز كه به واسطه آن بر دشمنان نصرت داده شوم . گفت : بگو : «اى او ، اى آن كه اويى جز او نيست!» . صبح كه شد خوابم را براى پيامبر خدا تعريف كردم . فرمود : «اى على! اسم اعظم به تو آموخته شده است . پس ، در جنگ بدر ، اين جمله پيوسته بر زبانم بود» . اميرمؤمنان ، «قُلْ هُوَ اللّه ُ أَحَدٌ» را خواند و چون تمامش كرد ، فرمود : «اى او ، اى آن كه اويى جز او نيست! مرا بيامرز و بر اين جماعت كافر ، نصرتم بخش . در جنگ صفّين نيز ، در حالى كه دشمن را تعقيب مى كرد ، همين جمله را مى گفت . عمّار بن ياسر به امام عليه السلام گفت : اى اميرمؤمنان! اين اشارات و كنايات چيست؟ فرمود : «اسم اعظم خدا ، و ستون توحيد خداوند ، جمله «لا إله إلاّ هو» است . سپس ، آيه «شَهِدَ اللَّهُ أَنَّهُ لاَ إِلَـهَ إِلاَّ هُوَ» و آخر سوره حشر را خواند . آن گاه ، پياده شد و چهار ركعت قبل از زوال (ظهر) را خواند .