٢٨٥٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : آيا شما را به نام اعظم خدا راهنمايى كنم ؛ همان نامى كه هر گاه خدا با آن نام خوانده شود ، جواب مى دهد و هر گاه با آن درخواست شود ، عطا مى كند؟ [نام اعظم ، همان] دعايى است كه يونس با آن [خدا را ]خواند و در تاريكى هاى سه گانه ، صدا زد : «معبودى جز تو نيست ، منزّهى تو! راستى كه من از ستمگران بودم» .

٢٨٥٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اسم اعظم خدا ، در شش آيه آخر سوره حشر است .

٢٨٥٦.كنز العُمّال ـ به نقل از براء بن عازب ـ: به على عليه السلام گفتم : اى اميرمؤمنان! به حق خدا و رسولش از تو درخواست مى كنم كه بزرگ ترين چيزى را كه پيامبر خدا به تو ارزانى داشت و جبرئيل ، آن را به پيامبر صلى الله عليه و آله ارزانى داشت و خداوند رحمان ، جبرئيل را با آن فرستاد ، به من ارزانى بدارى . امام عليه السلام خنديد و سپس فرمود : «اى براء! هر گاه خواستى خداوند عز و جل را به نام اعظمش بخوانى ، از اوّل سوره حديد تا آخر آيه ششم آن ، يعنى تا « . . عليم بذات الصدور» ، و چهارآيه آخر سوره حشر را بخوان ، آن گاه دستانت را [به سوى آسمان] بلند كن و بگو : اى خدايى كه چنين هستى ، به حق اين نام ها از تو درخواست مى كنم كه بر محمّد و خاندان محمّد ، درود فرستى و برايم چنين و چنان كنى (هرچه مى خواهى بگو) . سوگند به آن كه معبودى جز او نيست ، به خواست خداوند ، به حاجتت مى رسى .

٢٨٥٧.امام صادق عليه السلام : اسم اعظم خدا در اُمُّ الكتاب (فاتحه) به صورت پراكنده آمده است .