٢٧٦٣.امام على عليه السلام : خداى بزرگ بردبارِ دانايى كه در هر گونه اى از عجايب خلقتش و ساخته هاى شگفت انگيزش ، نشانى آشكار بر خداوندگارى اوست و در هر نوعى از پيچيدگى هاى تقديرش و حُسنِ تدبيرش ، دليل روشن و شاهد عادلى است كه حكم به يكتايى او مى دهد .

٢٧٦٤.امام على عليه السلام ـ از گفتار ايشان درباره توحيد ـ: از طريق ساخته هاى خدا ، به وجود او راه برده مى شود و به واسطه خِردها ، شناخت او حاصل مى شود و با انديشيدن ، حجّت او استوار مى شود . آفرينش را دليلى بر وجود خويش قرار داد و به سبب آن ، از خداوندگارى خويش ، پرده برداشت . او در ازلى بودنش ، يگانه و منحصر به فرد است ، در الوهيتش ، بى انباز است و در خداوندگارى اش ، بى همتاست .

٢٧٦٥.امام كاظم عليه السلام ـ به هشام بن حكم ـ: خداوند ـ تبارك و تعالى ـ در كتاب خود ، اهل خِرد و فهم را بشارت داده و فرموده است : «بشارت ده آن بندگان مرا كه سخن را مى شنوند و از بهترينش پيروى مى كنند . اينان ، كسانى هستند كه خدا ، هدايتشان كرده و ايشان اند صاحبان خرد» . اى هشام! خداوند ـ تبارك وتعالى ـ به واسطه خِردها ، حجّت ها را بر مردم تمام كرده است و به وسيله بيان ، پيامبران را يارى كرده است و با دلايل ، به خداوندگارى خويش ، دلالتشان كرده و فرموده است : «خداى شما ، خدايى است يگانه كه معبودى جز او نيست و مهرگستر و مهربان است . همانا در آفرينش آسمان ها و زمين ، و آمد و شدِ شب و روز و كشتى ها كه در دريا به نفع مردم روان اند ، و در آبى كه خدا از آسمان فرو مى فرستد و به واسطه آن ، خاك مرده را زنده مى گرداند و از هر جنبنده اى در زمين پراكنده است ، و در حركت باد و ابرى كه ميان آسمان و زمين مسخّر است ، نشانه هايى است براى مردمانى كه تعقّل مى ورزند» .

ر . ك : دانش نامه عقايد اسلامى : ج ٦ ص ١٢٣ (شناختن صفات ثبوتى خدا / ربّ) .