دانشنامه ميزان الحكمه - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٠١
فصل دهم : موانع شناخت خدا
١٠ / ١
بدى ها و گناهان
قرآن
«سپس ، سرانجام ، كسانى كه اعمال بد مرتكب شدند ، به جايى رسيد كه آيات خدا را تكذيب كردند و آنها را به مسخره گرفتند» .
«چنين نيست ؛ بلكه آنچه مرتكب مى شدند ، زنگار بر دل هايشان بسته است . زهى پندار ، كه آنان در آن روز از پروردگارشان سخت محجوب اند» .
حديث
٢٦٧٩.الكافى ـ به نقل از محمّدبن يزيد رفاعى ـكه سند حديث را به معصوم عليه السلام مى رسانَد ـ : از اميرمؤمنان سؤال شد : چرا در جَبَلْ [١] وقوف مى شود ، نه در حرم؟ فرمود : «زيرا كعبه ، خانه اوست و حرم ، دَرَش . پس چون آهنگ وارد شدن بر او كنند ، آنان را بر در نگه مى دارد تا زارى و لابه كنند» . سؤال شد : چرا مشعرالحرام در محدوده حرم واقع شده است؟ فرمود : «زيرا ، پس از آن كه به آنان اجازه ورود داده شد ، ايشان را در حجاب (مانع) دوم نگه داشت ، و چون زارى و لابه شان به درازا كشيد ، اجازه داده شدند كه قربانى خويش را تقديم كنند و چون بدين جا (جَبَل) رسيدند ، آلودگى هاى خويش را زدودند و از گناهانى كه حجاب ميان آنان و او (خدا) بود ، پاك شدند ، اجازه يافتند كه با جانى پاك ، زيارت كنند .
[١] اشاره است به وقوف حجاج در عرفات و مشعر و مِنا .