زمينههاى قيام امام حسين(ع)(ج1) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٢٤٠
من گفت: ساز و آواز شيطانى در محضر پيامبر!؟» در روايت ديگرى بخارى مىگويد: «ابوبكر به عدّهاى كه مشغول ساز و آواز بودند گفت: اى بندگان خدا آيا به ساز و آواز شيطان مشغول شدهايد؟
رسول خدا به ابوبكر رو كرده و فرمود: رهايشان كن، و كارشان نداشته باش! هر گروهى عيدى دارد و امروز هم عيد ما مىباشد.» «١» همچنين بخارى از عايشه نقل مىكند: «روز عيدى بود، و چند تن از مردمان سرزمين حبشه به شادمانى و رقص مشغول بودند. اينان به مسجد آمده بودند، و طبق رسوم خاصّ خود رقص شمشير مىكردند. پيامبر فرمود: آيا مايلى رقص اينها را مشاهده كنى؟
من اظهار تمايل كردم. پيامبر مرا به دوش گرفت (!!) و درحالى كه صورت من به صورت او بود مشغول تماشاى داخل صحن مسجد و رقص شمشير افراد شدم ... و پيامبر مكرّر مىفرمود: اى حبشىزادگان مشغول باشيد! اين صحنه آنقدر ادامه يافت، و من همچنان بر دوش پيامبر بودم تا آن هنگام كه خسته شدم.
پيامبر كه خستگى مرا احساس كرد گفت: آيا برايت كافى است؟ گفتم: بلى. فرمود: پس برو.» «٢» روايات مشابه اينها در كتاب نكاح صحيح بخارى و صحيح مسلم به وفور نقل شده است كه ما به همين دو روايات اكتفا مىكنيم.
ما معتقديم يكى از اهداف اين جعّالين تأمين هدف معاويه مبنى بر براندازى و فراموشى نام «محمّد» و نيز توجيه مجالس لهو و لعب خود بوده است. البته اگر قيام حسين بن على عليه السلام، و مقاومت اولياء خدا نبود اين طرحهاى خطرناك كارساز مىشد.
مهجوريت كامل اهل بيت عليهم السلام درباره مقام ممتاز اهل بيت عليهم السلام نزد خداى متعال و پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و آغاز مهجوريت