زمينههاى قيام امام حسين(ع)(ج1) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٦٤
شَىْءٍ وَ هُدىً وَ رَحْمَةً وَ بُشْرَى لِلْمُسْلِمينَ» «١» ما اين كتاب را بر تو نازل كرديم كه بيانگر همه چيز، و مايه هدايت و رحمت و بشارت براى مسلمانان است.
پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله با نهضت الهى خود توانست تمام ساختارهاى فرهنگى، سياسى و اجتماعى جامعه را دگرگون سازد. و جامعه را بهسوى ملكوت و نور هدايت كند.
يقيناً بررسى همه خيرات و بركاتى كه از جانب دين مبين اسلام نصيب امّت پيامبر صلى الله عليه و آله گرديد از حوصله اين بحث خارج است و با موضوع اصلى اين نوشتار نيز فاصله دارد. لذا اين مبحث را تا حدّى كه براى تبيين جريان رجعت سنّتهاى كهن جاهلى ضرورت دارد طرح مىكنيم.
طرح اين مبحث، از آن جهت ضرورى است كه درك صحيح بدعتهاى خلفا مخصوصاً بنىاميّه و عدول آنها از ارزشها و اصول اسلامى وابسته به آن است. براى اينكه مفهومِ كلام نورانى امام حسين عليه السلام كه مىفرمايد: «سنّت رسول خدا صلى الله عليه و آله به كلّى از بين رفته و بدعتها ظاهر شده است» روشن شود. و معلوم گردد كه چرا اباعبداللّه الحسين عليه السلام در محيط و وضعيّتى كه بنىاميّه ايجاد كرده بودند آرزوى مرگ و شهادت مىكند. «٢» لازم است ابتداء سنّتها و ارزشهاى اسلامى را متذكّر شويم.