وابسته است.
پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله با الهام از وحى الهى ريشه‌هاى ظلم و ستم را سوزاند و تا حدّ زيادى عدالت و حق مدارى را بين مردم گسترش داد. و زمينه تكامل و ارتقاى معنوى مسلمانان را فراهم ساخت.
ايثار و فداكارى‌ ترجيح ديگران بر خود و بخشش به‌خاطر رضاى خدا را ايثار گويند. «١» اسلام علاوه بر اينكه ظلم به ديگران را قبيح شمرد، و رعايت حقوق آنها را واجب دانست، به ايثار و فداكارى نيز توصيه كرد، كارهايى كه نفع خود و نزديكان در او نباشد؛ كارهايى كه منفعت ديگران در آن لحاظ شده باشد و براى رضاى خدا انجام گيرد. خداوند متعال انصار مدينه را به خاطر پناه دادن مهاجرين و تأمين زندگى آنها مورد ستايش قرار داد: «وَ يُؤْثِرُونَ عَلى‌ انْفُسِهِمْ وَ لَوْ كانَ بِهِمْ خَصاصَةٌ ... وَ اولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُون» «٢» آنان‌كه غير را بر خود ترجيح مى‌دهند ... اينان رستگارانند. و در تجليل از ايثار امام على عليه السلام در ليلةالمبيت فرمود: «وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرى‌ نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ» «٣» ؛ برخى از مردم جان خود را به خاطر خشنودى خدا مى‌فروشند.
و درباره ايثار حضرت على عليه السلام و اهل بيتش فرمود: «انَّما نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللَّهِ لا نُريدُ مِنْكُمْ جَزاءً وَ لا شُكُوراً» «٤» و مينوى جاودان را، پاداش ارزنده‌اى دانست كه به ايثاركنندگان جان و مال داده مى‌شود: «انَّ اللَّهَ اشْتَرى‌ مِنَ الْمُؤْمِنينَ انْفُسَهُمْ وَ امْوالَهُمْ بِانَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ» «٥» ؛ خداوند متعال جان‌ها و اموال مؤمنان را خريدارى كرده، كه (در برابرش) بهشت براى آنان باشد.