شد. كه على عليه السلام وقتى زمامدارى جامعه را پذيرفت اصلاحات داخلى را از هر كار ديگرى مهم‌تر دانست و فرمود: «ما امروزه با برادران دينى خود بر سر انحرافات و كجروى‌ها و شبهات و تأويلات باطلى كه دامنگيرشان شده در حال جنگ هستيم.» «١» امّا بنى اميّه مانع به انجام رسيدن اصلاحات شدند و با شهادت آن حضرت عليه السلام و سراسرى شدن حكومت معاويه، جنبش ارتجاعى به انقلاب ارتجاعى منجر شد. با حاكميت بيست ساله معاوية بن ابى‌سفيان، بدعت‌ها و جنايت‌ها به اندازه‌اى فراگير شد كه حسين بن على عليه السلام با تمام هستى، براى نجات جامعه از انحرافات و كجروى‌ها وارد مبارزه شد و با فداكارى خود امّت اسلام را بيدار ساخت. اگر نبود فداكارى امام حسين عليه السلام، بدون شك بنى اميّه نامى از اسلام باقى نمى‌گذاردند.
در اين گفتار پيامدهاى سوء سقيفه و آثار مخرّب آن بر حيات فرهنگى و اجتماعى جامعه را به اختصار بررسى، و زمينه‌هاى سلطه «امويان» را بازگو خواهيم نمود.
انزواى ثقل كبير يكى از پيامدهاى تلخ جريان سقيفه- غصب خلافت- مهجوريتِ اهل بيت پيغمبر صلى الله عليه و آله بود كه به مهجوريت قرآن كريم نيز انجاميد. زيرا اين دو، يك حقيقت بيش نيستند. چنان‌كه رسول خدا صلى الله عليه و آله در حديث ثقلين بيان فرمود:
«انّى‌ تارِكٌ فيكُمُ الثَّقَلَيْنِ كَتابَ اللَّهِ وَ عِتْرَتى‌ اهْلَ بَيْتى‌ فَانَّهُما لَنْ يَفْتِرقا حَتَّى يَرِدا عَلَىَّ الْحَوْضُ» «٢» من در ميان شما دو گوهر گرانقدر به جاى مى‌گذارم، كتاب خدا و خاندانم و اين دو از يكديگر جدا نشوند تا در كنار حوض كوثر بر من وارد شوند.