زمينههاى قيام امام حسين(ع)(ج1) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٧٩
همانا ما پيغمبران خود را با ادلّه و معجزات (بهسوى خلق) فرستاديم و كتاب و ميزان به ايشان داديم تا مردم به راستى و عدل گرايش پيدا كنند.
و براى تحقّق اي زمينههاى قيام امام حسين(ع)(ج١) ٩١ توزيع عادلانه ص : ٩٠ ن هدف مؤمنين را به عدل و قسط فرمان داد: «يا ايُّهَا الَّذينَ آمَنُوا كُونُوا قَوَّامينَ بِالْقِسْطِ» «١» اى اهل ايمان برپا كننده عدالت باشيد.
و به مؤمنين سفارش كرد كه حتى عداوت ديگران نبايد آنها را از مسير حق و عدالت خارج كند: «وَ لا يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَئَانُ قَوْمٍ عَلى الَّا تَعْدِلُوا اعْدِلُوا هُوَ اقْرَبُ لِلتَّقْوى» «٢» ؛ البتّه شما را نبايد عداوت گروهى بر آن دارد كه از طريق عدل بيرون رويد. عدالت داشته باشيد كه عدل به تقوا نزديكتر است.
استاد مطهرى قدس سره مىنويسد: «اسلام كه طرز تفكّرها را عوض كرد به اين معنى است كه ارزشها را بالا و پايين آورد، ارزشهايى كه در حدّ صفر بود- مانند تقوا- در درجه اعلى قرار داد ... و ارزشهاى خيلى بالا را از قبيل خون و نژاد و غير آن را پايين آورد. ...
عدالت يكى از مسائلى است كه بهوسيله اسلام حيات و زندگى را از سر گرفت و ارزش فوقالعاده يافت.» «٣» على عليه السلام در پاسخ كسى كه پرسيد: «آيا عدالت شريفتر است يا بخشندگى؟» فرمود:
عدل از ديدگاه اجتماعى بالاتر است. زيرا عدل جريانها را در مجراى طبيعى خود قرار مىدهد امّا جود و بخشش جريانها را از مجراى طبيعى خود خارج مىسازد. همچنين عدالت قانونى است عام و مدير و مدبّرى است كلّى و شامل، كه همه اجتماع را دربرمىگيرد و بزرگراهى است كه همه بايد از آن بروند. امّا جود و بخشش يك حالت استثنايى و غير كلّى است. «٤» از ديدگاه اسلام تعادل اجتماع و سلامت پيكر اجتماع و آرامش روح آن به عدالت