زمينههاى قيام امام حسين(ع)(ج1) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٨٣
عَطَّلُوا الْحُدُودَ وَاسْتَأْثَرُوا بِالْفَىءِ، وَ احَلُّوا حَرامَ اللَّهِ، وَ حَرَّمُوا حَلالَه» «١» آگاه باشيد! اين مردم ملازم اطاعت شيطان شده و اطاعت خدا را ترك كرده و فساد را آشكار و حدود را تعطيل، و فىء و بيتالمال را به خود اختصاص داده و حلال خدا را حرام، و حرام او را حلال ساختهاند.
قيام سالار شهيدان حسين بن على عليه السلام براى احياء كتاب خدا و سنّت پيامبر صلى الله عليه و آله بوده است. و كثرت بدعتها از مهمّترين علل و زمينههاى قيام حضرت عليه السلام بهشمار مىآيد.
بههمين جهت بدعتهايى كه در عصر خلفاء بهوجود آمده به اختصار مورد بحث قرار مىگيرد. امّا قبل از آن، لازم است معنى بدعت و آثار آن را از ديدگاه اولياء دين به اختصار بيان كنيم.
بدعت از ديدگاه اولياء دين بدعت يعنى پديد آوردن چيز جديد در دين؛ چيزىكه در كتاب و سنّت، اصل و ريشهاى براى آن نيست و خلاف قرآن و سيره رسول خدا صلى الله عليه و آله مىباشد. «٢» «بدعت» از آن جهت كه موجب از بين رفتن قوانين مترقّى اسلام، و باعث تحميل عقايد و آراء اشخاص بر دين و معرّفى آنها به نام اسلام مىشود، از محرّمات شمرده شده است. على عليه السلام فرمود:
«وَ ما احْدِثَتْ بِدْعَةٌ الَّا تُرِكَ بِها سُنَّةٌ» «٣» هر بدعتى سنّتى را از بين مىبرد و آن را متروك مىسازد.
و پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: