خلاف حق) وجود دارد؟» «١» يزيد اهل فسق و فجور يكى از ويژگى‌هاى يزيد بن معاويه كه نزد مورّخين مشهور است اين است كه او اهل لهو و لعب و اهل مُسكرات بوده است. امام حسين عليه السلام در يكى از نامه‌هاى خود به معاويه، بعد از يادآورى بدعت‌هاى او مى‌نويسد:
«ثُمَّ وَلَّيْتَ ابْنَكَ وَ هُو غُلامٌ يَشْرَبُ الشَّرابَ وَ يَلْهُو بِالْكِلابِ فَخُنْتَ امانَتَكَ وَ اخْرَبْتَ رَعِيَّتَكَ وَ لَمْ تُؤَدِّ نَصيحَةَ رَبِّكَ فَكَيْفَ تُوَلَّى عَلى‌ امَّةِ مُحَمّدٍ مَنْ يَشْرَبُ الْمُسْكِرَ؟ وَ شارِبُ الْمُسْكِرِ مِنَ الْفاسِقينَ وَ شارِبُ الْمُسْكِرِ مِنَ الْاشْرارِ وَ لَيْسَ شارِبُ الْمُسْكِرِ بِامينٍ عَلى‌ دِرْهَمٍ فَكَيْفَ عَلَى الْامَّةِ؟ «٢» سپس فرزندت يزيد را وليعهد خود نمودى او جوانى است كه شراب مى‌خورد و اهل بازى با سگ‌هاست. تو در امانت خيانت كردى و امور رعيّت را به تباهى كشاندى و به خيرخواهى و (اوامر) پروردگارت بى‌توجهى نمودى. (اى معاويه) چگونه (وجدانت قبول كرد) شخص شارب خمر را بر امّت محمّد صلى الله عليه و آله ولايت بدهى؟! درحالى كه شرابخوار از فاسقان و از اشرار شمرده مى‌شود. شرابخوار بر دِرهمى امين نيست چگونه مى‌تواند بر امّتى امين باشد؟! و در بيان ديگرى حضرت فرمود:
«وَ يَزيدُ شارِبُ الْخُمُورِ ... وَ مِثْلى‌ لا يُبايِعُ مِثْلَهُ» «٣» شخصيّتى چون من با يزيد شراب‌خوار بيعت نمى‌كند.
يزيد علناً شراب مى‌خورد و غنا گوش مى‌داد و در مدح غنا و شراب شعر مى‌سرود و