جعل حديث‌ يكى ديگر از خيانت‌هاى منافقان در حق پيامبر صلى الله عليه و آله، ساختن حديث از خود و نسبت دادن آن به پيامبر اسلام بوده است. على عليه السلام وقتى ناقلين حديث را دسته‌بندى مى‌كند مى‌فرمايد:
نخست منافق است كه نقاب اسلام را به چهره زده، نه از گناه باكى دارد و نه از آن دورى مى‌كند. و عمداً به پيامبر صلى الله عليه و آله دروغ مى‌بندد. اگر مردم مى‌دانستند كه اين شخص، منافق و دروغگو است از او قبول نمى‌كردند و تصديقش نمى‌نمودند (اما چون از واقعيت او آگاه نيستند) مى‌گويند: وى از صحابه رسول خدا صلى الله عليه و آله است؛ پيامبر را ديده از او حديث شنيده و مطالب را از او دريافت كرده است به همين دليل به گفته‌اش ترتيب اثر مى‌دهند. درحالى كه خداوند شما را از وضع منافقان آن چنان كه بايد آگاه ساخته، و چنانكه لازم بود اوصاف آنان را براى شما برشمرده است. «١» پيامبر صلى الله عليه و آله براى منع منافقان از اين شيطنت فرمود: «مَنْ كَذَبَ عَلىَّ مُتَعَمّداً فَلْيَتَبَوّأ مَقْعَدَهُ مِنَ النَّارِ» «٢» . هر كس عمداً به من دروغ ببندد جايگاه خويش را در آتش جهنم بايد انتخاب كند».
اوج شيطنت و تهديد الهى‌ منافقان به روش‌هاى گوناگون پيامبر صلى الله عليه و آله را آزار مى‌دادند و قداست او را مى شكستند. «٣» آنها اذيت و آزار حضرت صلى الله عليه و آله و مؤمنان را به‌جايى رساندند كه خداوند متعال آنها را تهديد نمود:
«لَئِنْ لَمْ يَنْتَهِ الْمُنافِقُونَ وَالَّذينَ فى‌ قُلُوبِهمْ مَرَضٌ وَالْمُرْجِفُونَ فى الْمَدينةِ لَنُغْرِيَنَّكَ بِهِمْ ثُمَّ لا يُجاوِرُونَكَ فيها الَّا قَليلًا مَلْعُونينَ ايْنما ثُقِفُوا اخِذُوا وَ قُتِّلُوا تَقْتيلًا»؛ «٤»