حمايت كرده بودند بنى‌اميّه نمى‌توانستند او را با آن طرز فجيع به شهادت برسانند. و يقيناً جنايات بعدى نيز رخ نمى‌داد.
اوضاع سياسى جامعه‌ در اواخر عمر معاويه جامعه اسلامى از نظر سياسى به بدترين وضع خود رسيده بود و اگر قيام اصلاحگر امام حسين عليه السلام نبود خطر نابودى دين به‌دست آن حكّام فاسق امرى اجتناب‌ناپذير بود. قبلًا در اين زمينه سخن گفتيم. در اينجا تنها به يكى از سخنان ولىّ زمان حسين بن على عليه السلام در اين زمينه اشاره مى‌كنيم. امام حسين عليه السلام هنگام حركت از منزل «بيضه» فرمود:
«... انَّ هؤُلاءِ قَدْ لَزِمُوا طاعَةَ الشَّيطانِ وَ تَرَكُوا طاعَةَ الرَّحْمنِ وَ اظْهَرُوا الْفَسادَ وَ عَطَّلُوا الْحُدُودَ وَاسْتَأْثَرُوا بِالْفَيْى‌ءِ وَ احَلُّوا حَرامَ اللَّهِ وَ حَرَّمُوا حَلالَهُ» «١» مردم آگاه باشيد! اينان (بنى‌اميّه) اطاعت خدا را ترك و پيروى از شيطان را بر خود فرض نموده‌اند؛ فساد را ترويج و حدود الهى را تعطيل نموده و فى‌ء را به خود اختصاص داده‌اند؛ حلال و حرام و اوامر و نواهى خداوند را تغيير داده‌اند ...
با توجّه به اينكه ائمه عليهم السلام در تبيين جريانات اجتماعى و سياسى، حقيقت را بدون كم و زياد بيان داشته‌اند، اين سخن امام حسين عليه السلام نشان دهنده اوج تباهى و فساد حكّام اموى مى‌باشد.
به‌هر حال در عصر يزيد تباهى و فسادِ دستگاه سياسى به‌جايى رسيد كه در ظرف سه سالِ حاكميت يزيد بزرگ‌ترين جنايات تاريخ تحقّق يافت. معنويت رنگ باخت و گرايش به دنيا و هواپرستى رايج گشت.
وضع پريشان امّت پيامبر صلى الله عليه و آله‌ مردم در طول بيست سال زمامدارى معاويه طعم تلخ تبعيض‌ها و ستم‌ها را چشيده‌