صاحب الغارات مى‌نويسد: «مجمّع گويد: على عليه السلام هر روز جمعه بيت‌المال را جاروب مى‌كرد و آب مى‌پاشيد، سپس دو ركعت نماز به جاى مى‌آورد و مى‌گفت شما در روز قيامت شهادت دهيد كه اين انبار را به حق پر كردم و به حق تقسيم نمودم.» «١» و به عثمان بن حنيف نوشت:
«آگاه باش! هر مأمومى پيشوايى دارد كه بايد به او اقتدا كند. و از نور دانشش بهره گيرد بدان امام شما از دنيايش به همين دو جامه كهنه و از غذاها به دو قرص نان اكتفا كرده است ...» «٢» و ابن ابى‌الحديد در وصف على عليه السلام مى‌نويسد: «تنها على عليه السلام بود كه اموال بيت‌المال را تقسيم مى‌كرد و در جاى آن نماز مى‌خواند و او بود كه مى‌گفت: اى زرد و سفيد (درهم و دينار) غير مرا فريب دهيد. و او بود كه از خود چيزى به ارث نگذاشت درحالى كه تمام جهان اسلام به جز شام در اختيار او بود.» «٣» ٤- اصلاح نظام مديريت‌ جايگاه‌هاى سياسى در دوران عثمان، در اختيار افرادى قرار گرفته بود كه به هيچ وجه شايستگى هدايت و رهبرى مردم را دارا نبودند. وقتى حضرت على عليه السلام به حكومت رسيد همه واليان آن دوران را عزل نمود و به‌جاى آنها زمامدارانى جديد منصوب كرد.
يعقوبى مى‌نويسد: «عَزَلَ عَلِىٌ عُمَّالَ عُثمانَ عَنِ الْبُلدانِ خَلا ابى موسَى الْاشعرى» «٤» على عليه السلام وقتى به خلافت رسيد به جز ابوموسى اشعرى، كليه كارگزاران زمان عثمان را عزل نمود.
زيرا امام عليه السلام معتقد بود بدون اصلاحِ مديريت جامعه، اصلاح توده مردم كار بسيار دشوارى خواهد بود. «٥» ابن عباس و مغيرة بن شعبه و ... نزد امام عليه السلام آمدند و از حضرت عليه السلام خواستند تا