خلاصه‌ ١- منابع شناخت منابعى است كه براى دريافت معرفت و شناخت از آنها استفاده مى‌كنيم و به‌عبارت ديگر، مكان‌هايى است كه عقل براى شكار معرفت به آنجا مى‌رود.
٢- مقصود از تاريخ، بيان قوانين و سنن حاكم بر تاريخ است كه خود از بزرگ‌ترين منابع شناخت مى‌باشد.
٣- يكى از سنّت‌هاى تاريخى اين است كه عدل و داد موجب بقاى حكومت‌ها مى‌گردد.
٤- درك حسن و قبح يا زيبائى‌ها و زشتى‌هاى اخلاقى از مواردى است كه بدون استاد مى‌توان آنها را درك كرد؛ مثلًا، اينكه برخى از صفات همچون «احسان» زيبا و «ظلم» نازيباست.
پرسش‌ ١- ارتباط منابع شناخت را با ابزار شناخت توضيح دهيد.
٢- چرا مجموعه حوادث جزئى تاريخى نمى‌تواند منبع شناخت باشد؟
٣- دو نمونه از سنّت‌هاى تاريخى را بيان كنيد.
٤- درباره فطرت به‌عنوان يك منبع شناخت توضيح دهيد.
٥- فرق امور فطرى را با امور عادى توضيح دهيد.