جهان بينى و شناخت - سبحانی، سعید - الصفحة ٧٥

هرگز نمى‌تواند آن را ريشه كن كند. «١» قرآن كريم فطرت را به‌عنوان منبع شناخت معرفى كرده است:
«فَرَجَعُوا إلى‌ أَنْفُسِهِمْ فَقالُوا إِنَّكُمْ أَنْتُمُ الظَّالِمُونَ» «٢» بت‌پرستان پس از دلايل محكم (حضرت ابراهيم) به وجدان خود بازگشتند و به خود گفتند:
شما ظالم و ستمگريد.
آرى، داورى‌هاى عقل درباره زيبايى و زشتى افعال انسان منبعى غير از فطرت ندارد و هر كس به وجدان خود مراجعه، كند درمى‌يابد كه پاسخ نيكى به نيكى زيباست و پاسخ نيكى به بدى، نازيبا، اين مسائل حسن و قبح عقلى را مى‌سازد.