جهان بينى و شناخت - سبحانی، سعید - الصفحة ١٩

خلاصه‌ ١- دين روشى است كه خير و صلاح بشر را در دو جهان تأمين مى‌نمايد.
٢- تكليف، سبب تعديل غرايز، تفكر در آفرينش، كنار زدن پرده‌هاى غفلت و ثواب اخروى مى شود.
٣- ملاك دينى بودن هر مسلك آن است كه به‌وسيله وحى از سوى خداوند ابلاغ شده باشد.
٤- نگرش كلى به جهان هستى را «جهان بينى» گويند.
٥- هر معرفت كلّى كه با عمل انسان ارتباط مستقيم داشته باشد، «ايدئولوژى» گفته مى‌شود.