كه آنها را معصوم از خطا و اشتباه بدانيم و از نقد و بررسى افكارشان خوددارى كنيم.
بنابراين، انسان مقلّد، عقل و فكر خود را از دست داده و آن را به‌طور كامل، در اختيار پيشينيان خود قرار داده است. اين كار نتيجه‌اى جز به وجود آوردن حجابى ضخيم در برابر ديدگان آنها نخواهد داشت.
به‌ديگر سخن، حس تقليد در دوران كودكى مايه شكوفايى و خلّاقيت مى‌گردد، اما در دوران جوانى مايه ايستايى انديشه و از بين بردن حس تفكر و برهان‌طلبى خواهد بود.
جهان بينى و شناخت ١٠٨ ج - عوامل بيرونى ص : ١٠٥