و بخصوص در خاور ميانه شده است، بگونه‌اى كه «جرج بوش» رئيس‌جمهور وقت آمريكا در سخنان خود خطاب به كنگره آمريكا، تهديدى كه متوجه امنيت ملى آمريكاست را از سوى بنيادگرايان اسلامى و نه از سوى يك كشور صاحب بمب اتمى ذكر كرد. به همين دليل است كه اصلى‌ترين مأموريت ناتو كنترل و سركوب حركتهاى اسلامى جهان قرار داده شده است. «١» سازمانهاى بين‌المللى‌ سازمانهاى بين‌المللى نيز در اتّخاذ خط مشى كشورها و نظام بين‌الملل، از تأثيرى شگرف برخوردارند. اين مسأله را مى‌توان بخوبى از فعاليتهاى تبليغاتى مهّمترين سازمان بين‌المللى (يعنى سازمان ملل متحد) دريافت. سازمان ملل متحد با بهره‌گيرى از شبكه‌هاى وسيع تلويزيونى، راديويى و مطبوعاتى در جهت تغيير افكار عمومى و ارائه استراتژيهاى خاصِ توسعه اقتصادى و اجتماعى، در تلاش است. «٢» علاوه بر آن، سازمانهاى بين‌المللى از طرق ديگرى، بر كشورها و نظام بين‌الملل اثر مى‌گذارند. يكى از اين شيوه‌ها، تدوين حقوق بين‌الملل در زمينه‌هاى حقوق دريا و هواست كه هر يك بنحو چشمگيرى در جنبه‌هاى سياسى- نظامى كاربرد دارد. «٣» سازمانهاى بين‌المللى (بخصوص سازمان ملل متحد) علاوه بر تأثيرى كه بر خط مشى كشورها و نظام بين‌الملل دارند، خود نيز از آنها تأثير مى‌پذيرند. بحران مالى سازمان ملل متحد در سال ١٩٨٩ ميلادى (١٣٦٨ ه. ش.) و بعد از آن، مثال جالبى در اين زمينه است، زيرا آمريكا كه بيش از ٢٥% بودجه سازمان ملل متحد را تأمين مى‌كرد، به منظور تأثيرگذارى بر سياستها و استراتژيهاى سازمان ملل متحد و اعضاى آن، از پرداخت حق عضويت خويش خوددارى كرده است. «٤» تأمين نشدن بودجه سازمان‌