بحران برلين در سال ١٩٤٨ ميلادى (١٣٢٧ ه. ش.) «١» و يا جنگ دو كره در سال ١٩٥٠ ميلادى (١٣٢٩ ه. ش.) «٢» جنگ هسته‌اى بين آمريكا و شوروى (سابق) به وقوع مى‌پيوست. به هر حال، خطر يك جنگ هسته‌اى، بكلى از بين نرفته است، زيرا ممكن است هر يك از دارندگان تسليحات هسته‌اى در صورت بروز خطر جدى، اين سلاحها را به كار گيرند. «٣» الف- تلفات انسانى‌ مهمترين اثر آنى بمبارانهاى هسته‌اى، كشته و مجروح شدن عده زيادى از انسانهاست. در اين باره طرفداران جنگ هسته‌اى، عقيده دارند كه در يك جنگ هسته‌اى فقط سى درصد از افراد بشر نابود خواهند شد، در حالى كه مخالفين اين رقم را تا پنجاه درصد تخمين زده‌اند. طبق پيش‌بينىِ «دالس» وزير امور خارجه اسبق آمريكا در سال ١٩٥٠ ميلادى (١٣٢٩ ه. ش.)، در روزهاى نخستين جنگ هسته‌اى، ٧٢ ميليون كشته و ٢١ ميليون مجروح خواهند شد. مطابق آمارى ديگر، در لحظات اوّليه درگيرى اتمى بين شوروى (سابق) و آمريكا، دويست ميليون كشته و شصت ميليون نفر آسيبهاى جبران ناپذير خواهند ديد. وزارت دفاع آمريكا، فقط آمار كشته‌شدگان يك جنگ هسته‌اى عمومى را، ١٤٩ ميليون آمريكايى و صد ميليون روسى، برآورد كرده است. «٤» در روزهاى پس از بمباران هسته‌اى، شمار كشته‌شدگان بيشتر خواهد شد، زيرا تعدادى از مجروحين نيز خواهند مُرد. عمده‌ترين دلايل افزايش مرگ مجروحين به اين‌