مسائل نظامى و استراتژيك معاصر - شیرودی، مرتضی - الصفحة ١٢١
(نيروى زمينى، دريايى، هوايى و تفنگداران دريايى)، بهبود ظرفيت و سرعت در حمل و نقل دريايى و هوايى براى جابهجا كردن تجهيزات و نفرات، به كارگيرى تسليحات مدرن و دقيق، توسعه نيروهاى آبى و خاكى به كار گرفته شده، بهبود فرماندهى، كنترل و ارتباطات، بهرهگيرى از امكانات كشورهاى دوست، ايجاد فرماندهى مستقل نظامى و مانند آن، به درجه بالايى از استقلال در عمل، سرعت در تصميمگيرى، حداكثر تحرك لازم و قدرت رزمى فراوان دست يافته است، و به صورت وسيلهاى مؤثر در اجراى استراتژيهاى تهاجمى آمريكا درآمده است. «١» در نتيجه، به دنبال وقايع سالهاى پايانى دهه ١٣٥٠ ه. ش. (مانند انقلاب اسلامى و تهاجم شوروى به افغانستان) استراتژى بلند مدتِ منطقهاى آمريكا كه با خطر جدى رو به رو شده بود، با اقدامات نظامى و سياسى چون تشكيل نيروى واكنش سريع، علىرغم كاستيها و ضعفهايى كه اين نيرو داشته و دارد (مانند بعد مسافت، كسرى بودجه) توانست موقعيت لرزانِ خود را تحكيم و تقويت بخشد. «٢» د- نيروى حافظ صلح ملل متحد «٣».
مطابق مفا مسائل نظامى و استراتژيك معاصر ١٣٢ د - سلاحهاى شيميايى و ميكروبى استراتژيك ص : ١٣٠ د منشور ملل متحد، اساسىترين وظيفه سازمان ملل متحد، حفظ صلح و امنيّت بينالمللى از طريق اقدامات دستهجمعى اعضاى سازمان ملل متحد براى متوقف ساختن، جلوگيرى و حل و فصل هرگونه تهديد عليه صلح است. براساس منشور، يكى از شيوههاى اقدام دستهجمعى به منظور تحقق اهداف مذكور، تأسيس و بهكارگيرى نيروهاى حافظ صلح «٤» سازمان ملل متحد موسوم به «كلاه آبىها» تشخيص داده شد. «٥»