بى‌اعتبار شده است. به بيان ديگر، دراختيار داشتن سلاحهاى هسته‌اى و تكنولوژى ساخت آن، بر قدرت نظامى مى‌افزايد، و به آن كشور امكان دستيابى به برخى از اهدافش را بدون به كارگيرى زور، آن هم فقط از طريق تهديد هسته‌اى، خواهد داد. «١» نمونه ديگر از تأثير متقابل تسليحات و استراتژى را، مى‌توان در سياستهاى هسته‌اى چين و فرانسه مشاهده كرد. اين دو كشور تا زمانى كه به حمايت جدى هسته‌اى شوروى (سابق) و آمريكا اميدوار بودند، اشتياقى به توليد سلاحهاى هسته‌اى از خود نشان نمى‌دادند، امّا هنگامى كه با سازش هسته‌اى شوروى (سابق) و آمريكا (تحت عنوان استراتژى پاسخ انعطاف‌پذير) رو به رو شدند، اميد خود را براى تداوم چتر هسته‌اى متّحدين اصلى خويش از دست دادند. در نتيجه، چين و فرانسه به اتّخاذ سياستهاى هسته‌اى جديد و تداوم آن پرداختند.
نيروهاى نظامى‌ نيروى نظامىِ ناتوان، نشان از ضعف يك كشور دارد. در عوض، قدرتمندى نيروى نظامى، تسهيلات لازم براى تصميم‌گيريهاى استراتژيكِ مستقل را فراهم مى‌آورد. البته نيروهاى نظامى به شكلهاى مختلف، تأسيس شده و تداوم مى‌يابند، زيرا، اهدافى كه نيروهاى نظامى به منظور آن تشكيل مى‌شوند، متفاوتند. اگر چه موضوع و عنوان نيروهاى نظامى، مباحث متعدد و متنوعى را مطرح مى‌سازد، به منظور نشان دادن اهميّت و جايگاه ويژه نيروهاى نظامى در اتّخاذ و هدايت استراتژيها، به مهمترين نيروهاى نظامىِ موجود جهان، اشاره مى‌كنيم:
الف- نيروهاى استراتژيك‌ نيروى استراتژيك، نيرويى است كه در انجام مأموريت استراتژيكِ خود قادر باشد با استفاده از سلاحهايى كه قدرت انهدام كامل دارند (سلاحهاى استراتژيك)، با هدفِ انهدام نهايى و در هم ريختن ظرفيت رزمى و اراده دشمن براى جنگيدن، وارد جنگ‌