مخالفت تند آمريكا رو به رو گرديد. دوگُل در واكنش به آن، فرانسه را در سال ١٩٦٦ ميلادى (١٣٤٥ ه. ش.) از جناح نظامى ناتو خارج نمود. «١» ه- همبستگى اجتماعى‌ همبستگى يا همگرايى اجتماعى كه ناشى از وجود اشتراكات سياسى، نظامى، فرهنگى و يا ايدئولوژيك است، طى ساليان دراز و بندرت در كوتاه مدّت شكل مى‌گيرد (مانند راهپيمايى و تظاهرات)، و بستر مناسب براى تسهيل در اتّخاذ تصميمات استراتژيك و پشتيبانى مؤثر در اجراى آن را فراهم مى‌آورد. يكپارچگى اجتماعى، بيش از هر چيز، ريشه در فرهنگ يك ملّت دارد. به بيان ديگر، فرهنگ عناصرى از وحدت رفتار اجتماعى (مانند رعايت انضباط اجتماعى، پذيرش تشكيلات جمعى، اطاعت از رهبر ملّى) را در خود دارد. در نتيجه، يكپارچگى ملّى، توانايى بسيج، سازماندهى و به كارگيرى آحاد ملّت، در نيل به اهداف استراتژيك را داراست. «٢» علاوه بر آن، انسجام و يكپارچگى ملّى، به افزايش قدرت ملّى مى‌انجامد، بدين سان تسهيل و تصريحِ تصميمات استراتژيك و تسريع و تعجيل در اجرا و توفيق آن را به ارمغان مى‌آورد. نمونه برجسته اين مسأله را مى‌توان در جريان پيروزى شكوهمند انقلاب اسلامى ايران و تداوم آن و نيز هشت سال دفاع مقدس مشاهده كرد. همبستگى اقليتهاى ملّى و مذهبى كه با به زير كشيدن حكومت شاهنشاهى و استقرار نظام عادلانه اسلامى متجلّى شد، موجب ارتقاى قدرت مردم ايران گرديد. بنابراين، ملّت ايران با پيروى از استراتژى دستان خالى، ولى با ايمان به خداى بزرگ و رهبرى خردمندانه امام خمينى (ره)، يكى از كهن‌ترين نظامهاى شاهنشاهى جهان را از ميان برداشتند. «٣» همبستگى اجتماعى داراى كاركردهاى ديگرى نيز هست كه جلوگيرى از گرايش اقليتهاى ملى و مذهبى به بيگانگان، تقدّم منافع ملّى بر منافع فردى و گروهى، افزايش مشاركت سياسى مردم از آن جمله است. هر يك از اينها به صورت جداگانه يا به صورت‌