در سال ١٩٨٣ ميلادى (١٣٦٢ ه. ش.) «رونالد ريگان» به رياست جمهورى آمريكا انتخاب شد. وى براى اعاده برترى هسته‌اى آمريكا و دستيابى به «بقاى اطمينان بخش» با بهره‌گيرى از افكار ژنرال بازنشسته ارتش آمريكا به نام «گِراهام»، استراتژى دفاع استراتژيك يا «جنگ ستارگان» را اعلام كرد. هدف استراتژى جديد نيل به سيستمى بود كه با استفاده از تكنولوژى بسيار پيشرفته مانند اشعه ليزر، موشكهاى بالستيكى دشمن را در مراحل مختلف پرواز نابود كند و ماهواره‌ها و ديگر مناطق استراتژيكى دشمن را مورد تهديد قرار دهد. «١» اگرچه تحقق كامل جنگ ستارگان، از نظر فنى، اقتصادى، سياسى و مانند آن در دو بُعد داخلى (داخل آمريكا) و خارجى (اعضاى ناتو)، مورد ترديد جدى قرار داشت، اما در مرحله اوليه اجرايى، توانايى خود را در كنار زدن شوروى (سابق) از مقام برترى هسته‌اى و قدرت سياسى، نشان داد. «٢» ب- استراتژى هسته‌اى فرانسه‌ اگر از تأثيرى كه استراتژيهاى هسته‌اى آمريكا و شوروى (سابق)، به لحاظ داشتن حجم وسيع تسليحات هسته‌اى پيشرفته و تكنولوژى ساخت آن، بر استراتژى هسته‌اى ساير كشورها گذاشت، صرف نظر كنيم، استراتژى هسته‌اى فرانسه، به علت تمايزاتى كه در انگيزه و هدف و نظاير آن دارد، حائز اهميت است.
در سال ١٩٥٦ ميلادى (١٣٣٥ ه. ش.) به دنبال حمله فرانسه انگليس و اسرائيل به مصر، شوروى (سابق)، فرانسه را به استفاده از سلاحهاى هسته‌اى تهديد كرد. چون آمريكا در اين مورد واكنشى نشان نداد، فرانسه متوجّه شد كه حمايت هسته‌اى آمريكا از اعضاى ناتو جدّى نيست. اين اعتقاد هنگامى كه آمريكا در اوايل دهه ٦٠ ميلادى به علت توازن هسته‌اى شوروى (سابق) استراتژى انعطاف پذير را در پيش گرفت، تشديد شد. همچنين فرانسه در پى از دست دادن الجزاير (به علت انقلاب ١٩٦٢ ميلادى‌