مسائل نظامى و استراتژيك معاصر - شیرودی، مرتضی - الصفحة ١٢٤
ميليتاريسم وجود دارد، با بهرهگيرى از پيشرفتهاى صنايع تسليحاتى و اجراى مديريت و سازماندهى مطلوبتر در نيروى نظامى و با صرف بودجه زياد و بسيج امكانات، از مرزهاى يك كشور فراتر رود؛ همانند تجاوزطلبى آلمان در دو جنگ جهانى كه موجب خسارت مالى و جانى زيادى براى جهانيان و يا غارت منابع و ثروتهاى آن، توسط كشور متجاوز گرديد. «١» نمونه جديدتر از تأثير ميليتاريسم بر خط مشى هاى داخلى و جهانى را مىتوان در استراتژيهاى آمريكا و شوروى (سابق) جستجو كرد. تسلّط جهانى آمريكا و شوروى (سابق) در سالهاى پس از جنگ جهانى دوم، به ميزان زيادى در گرو حاكميت تفكر ميليتاريستى در اين دو كشور بوده است. علاوه بر تفكر تقويت بنيادهاى نظامى، فراهمآوردن قدرت برتر نظامى از طريق توسعه پايگاههاى نظامى در جهان، تكامل بخشيدن به تسليحات اتمى و غير اتمى، بهبود تجهيزات دفاع هستهاى و متعارف و تسليح كشورهاى دوست و مانند آن، به عنوان سريعترين وسيله براى دستيابى به اهداف و خواستههاى جهانى، مورد توجه قرار گرفته است. «٢» بعد ديگرى از ميليتاريسم در اين دو كشور، تأسيس و گسترش مجتمعهاى نظامى- صنعتى است، زيرا اين مجتمعها يكى از مهمترين شرطهاى تحقق قدرت برتر نظامى آمريكا و شوروى (سابق)، به شمار مىروند. در عوض، مجتمعهاى نظامى صنعتى با تواناييهاى مالى و قدرت تكنولوژى برتر نظامى، بر تصميمات سياسى نظامى و حتى فرايند قانونگذارى دولتها، نفوذ تعيينكنندهاى دارند. «٣» سلاحهاى استراتژيك تسليحات استراتژيك به معناى تسليحاتى است كه قدرت انهدام كامل دشمن را دارند. بنابراين، سلاحهاى استراتژيك هر دوره تاريخى با دورههاى ديگر متفاوت است.