مسأله احتمال بروز جنگ هسته‌اى را كاهش مى‌دهد، درحالى‌كه مسابقه تسليحاتى ممكن است در صورت عدم دستيابى يك طرف به سلاح اتمى و يا شكست طرف مقابل در ادامه آن، باعث برترى هسته‌اى بر رقبا شود، در آن صورت احتمال وقوع جنگ هسته‌اى شدت مى‌يابد. امّا در هر دو صورت مذكور، رابطه و پيوند بين تكامل ابزار جنگى با حفظ صلح و امنيّت و استراتژيهاى مربوط به آن، بروشنى آشكار است. «١» تأثير مسابقه تسليحاتى و خلع سلاح در خط مشى هاى سياسى و نظامى كشورهاى جهان سوم، به نحو بارزترى به چشم مى‌خورد، زيرا اين كشورها از يك سو توان بالفعل خود را براى برپايى مذاكرات مربوط به خلع سلاح و به ثمر نشاندن نتايج حاصل از آن، صرف مى‌كنند و از سوى ديگر، خود در جرگه عمده‌ترين وارد كنندگان تسليحات قرار دارند. به بيان ديگر، آنان مى‌خواهند با كاهش هزينه‌هاى همه‌جانبه نظامى، كشورشان را به توسعه برسانند، ولى عقيده دارند اگر امنيّت نباشد، دستيابى به توسعه هيچ‌گاه امكان‌پذير نخواهد بود. «٢» به نظر مى‌رسد عدم موفقيت براى خلع سلاح و دليل تداوم مسابقه تسليحاتى، به دلايلى چون فقدان ضمانت اجرايى مؤثر براى مجازات و يا بازداشتن متجاوزين، عدم اطمينان كافى به رعايت مفاد پيمانهاى خلع سلاح از سوى كشورها، تحريكات خارجى برا مسائل نظامى و استراتژيك معاصر ١٢١ د - نيروى حافظ صلح ملل متحد.
ص : ١٢١ ى ناامن كردن سرحدات و مرزها، حفظ امنيّت يا كسب اعتبار بيشتر و مهمتر از همه بى‌ميلى كشورهاى قدرتمند و صادركننده تسليحات مربوط مى‌شود. به همين علل است كه كشورهاى جهان سوم، اتّخاذ استراتژيهايى را كه مبتنى بر پرهيز از خلع سلاح است، وسيله‌اى براى بقا تلقى مى‌كنند. «٣» ج- نقش تسليحات در استراتژى بازدارندگى‌ استراتژىِ بازدارندگى نيز همانند خلع سلاح و مسابقه تسليحاتى در ارتباط تنگاتنگ با توان تسليحاتى و نظامى است؛ اگر چه بازدارندگى امر تازه‌اى نيست و