... اگر آنها از درگيرى با شما كنار نرفتند و پيشنهاد صلح نكردند و دست از شما برنداشتند، آنها را هركجا يافتيد اسير كنيد، و (يا) به قتل برسانيد و آنها كسانى هستند كه براى شما تسلّط آشكارى نسبت به آنان قرار داده‌ايم.
٣- جنگ با پيمان شكنان: خداوند دستور جنگ عليه مسلمانان پيمان شكن و غير ملسمانان پيمان شكن (در فتح مكّه) را صادر كرده است.
«الا تُقاتِلُونَ قَوْماً نَّكَثُوا ايْمانَهُمْ وَ هَمُّوا بِاخْراجِ الرَّسُولِ ...» «١» آيا با گروهى كه پيمانهاى خود را شكستند و تصميم به اخراج پيامبر گرفتند، پيكار نمى‌كنيد؟
٤- جنگ عليه ياغيگرى: دفع آشوبها، تحريكات، توطئه‌ها و ياغيگريهاى داخلى نيز علت ديگر جنگ در اسلام است. قرآن مجيد در اين باره مى‌فرمايد:
«وَ انْ طائِفَتانِ مِنَ الْمُؤْمِنينَ اقْتَتَلُوا فَاصْلِحُوا بَيْنَهُما فَانْ بَغَتْ احْديهُما عَلَى الْاخْرى‌ فَقاتِلُوا الَّتى‌ تَبْغى‌ حَتَّى تَفى‌ءَ الى امْرِ اللَّهِ فَانْ فاءَتْ فَاصْلِحُوا بَيْنَهُما بِالْعَدْلِ وَ اقْسِطُوا انَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطينَ» «٢» هرگاه دو گروه از مؤمنان با هم به نزاع و جنگ پردازند، در ميان آنها صلح برقرار سازيد و اگر يكى از آنها به ديگرى تجاوز كند با طائفه ظالم پيكار كنيد تا به فرمان خدا بازگردد، هرگاه بازگشت (و زمينه صلح فراهم شد) در ميان آن دو بر طبق عدالت، صلح برقرار سازيد، و عدالت پيشه كنيد كه خداوند عدالت پيشگان را دوست دارد.
٥- جنگ با آنانى كه با شما مى‌جنگند: خداوند در قرآن در اين مورد مى‌فرمايد:
وَ قاتِلُوا فى‌ سَبيلِ اللَّهِ الَّذينَ يُقاتِلُونَكُمْ وَ لا تَعْتَدُوا انَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ الْمُعْتَدينَ» «٣» و در راه خدا با كسانى كه با شما مى‌جنگند، نبرد كنيد، و از حد تجاوز نكنيد كه خدا تعدى كنندگان را دوست نمى‌دارد.