مسائل نظامى و استراتژيك معاصر - شیرودی، مرتضی - الصفحة ٩٨
بينالمللى را به وجود خواهند آورد.
علىرغم اينكه سه واژه مورد اشاره، ارتباط نزديكى با هم دارند، تفاوتهايى نيز بين آنها وجود دارد. به ديگر سخن، از يك سو، اگر چه يك سازمان بينالمللى يك نهاد بينالمللى است كه بر اثر پيدايش و گسترش روابط بينالمللى پديد آمده است، اما هر رابطه بينالمللى منجر به نهاد بينالمللى و هر نهاد بينالمللى منتهى به سازمان بينالمللى نخواهد شد، و از سوى ديگر از ميان سه عنوان فوق، سازمانهاى بينالمللى بيش از همه در تصميمگيريهاى سياسى و نظامى كشورها و نظامِ بينالملل تأثير مىگذارند.
ب- خصوصيات سازمانهاى بينالمللى سازمانهاى بينالمللى با بهرهگيرى از چه خصوصيت يا خصوصياتى مىتوانند بر سياست و خط مشى ديگران اثر بگذارند؟ در پاسخ به اين سؤال مىتوان گفت: اگر چه سازمانهاى بينالمللى محصول توافق دولتهاى مستقل براى دستيابى به اهداف مشترك به شمار مىروند، اما خود به تنهايى داراى شخصيت مستقل و متمايز حقوقى، سياسى و مالى از دولتها هستند و براساس چنين خصوصيت و يا خصوصياتى است كه از توانايى كافى در اتّخاذ تصميمگيريهاى مربوط به صلح و امنيّت جهانى، توسعه همكاريهاى مختلف بين اعضا و مانند آن بهرهمند شدهاند. سازمانهاى بينالمللى «١» در راه تحقق اين اهداف، به اقدامات متعددى دست مىزنند. به عنوان مثال، اين سازمانها با بهرهگيرى از هويت و شخصيت حقوقى خود به اعزا مسائل نظامى و استراتژيك معاصر ١١١ ب - مسابقه تسليحاتى و خلع سلاح ص : ١٠٩ م هيأتهاى ديپلماتيك مىپردازند و كشورها مكلّف به پذيرش اين هيأتها و اعطاى «مصونيت «٢»» به اعضاى آنها مىباشند. «٣» اما هميشه كار به اين سادگى انجام نمىشود، زيرا با وجود اينكه كشورها با عضويت در سازمانهاى بينالمللى تعهداتى را پذيرفتهاند و با اين كار در واقع بخشى از حاكميت خود را به اين سازمانها واگذار كردهاند، ولى در عمل ديده شده است كه هرگاه اين